medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Wprowadzenie uproszczonego trybu dochodzenia świadczenia pieniężnego w przypadku ciężkich NOP jest prawidłowym rozwiązaniem, ale ze względu na istotne wątpliwości interpretacyjne wiele zapisów ustawy wymaga doprecyzowania lub wręcz zmiany.
Jakie są objawy choroby i diagnostyka różnicowa? Jak wygląda leczenie?
Jakie są przyczyny kamicy? Jak je diagnozować? Jakie metody leczenia stosować zależnie od przyczyny?
Redakcja „Medycyny Praktycznej” przygotowała kwestionariusze wstępnego wywiadu przesiewowego przed szczepieniem dzieci i dorosłych w j. ukraińskim. Oba dokumenty dostępne są do pobrania w wersji PDF (dotyczą szczepień innych niż przeciwko COVID-19).
Zasady prowadzenia terapii przeciwbólowej omawia dr Magdalena Kocot-Kępska.
Polecamy lekturę bogato ilustrowanego artykułu poświęconego współczesnej technice operacyjnej, która wykorzystuje kluczowe punkty anatomiczne określone przez wielkich poprzedników – gigantów przeszłości chirurgii.
W bogato ilustrowanym artykule podkreślono wagę znajomości anatomii podczas operacji metodą TAPP, przedstawiono przydatne manewry i pułapki laparoskopowej plastyki przepukliny tą metodą, omówiono również kwestie sporne.
W 2014 r. zmodyfikowano technikę wycięcia tarczycy przez usta: zarzucono dostęp podjęzykowy przez dno jamy ustnej na korzyść dostępu przez jej przedsionek. Metoda w szybkim tempie zyskała popularność dzięki wypracowaniu wystandaryzowanej techniki operacyjnej (zarówno endoskopowej jak i w asyście robota chirurgicznego) oraz dzięki krótkiej krzywej uczenia się.
Cele wizyty powinny obejmować identyfikację trendów w zakresie odżywiania się, miesiączkowania, wzrostu, masy ciała oraz BMI pacjenta, ustalenie jego motywacji do zmiany oraz określenie potencjalnych powikłań somatycznych i psychicznych. Należy zapewnić pacjentowi ujednoliconą, opartą na danych naukowych opiekę zdrowotną, świadczoną zarówno przez członków zespołu terapeutycznego, jak i opiekunów.
Jaka jest rola pediatry we wspieraniu zdrowia seksualnego dzieci i młodzieży?
W artykule omówiono przyczyny miejscowego wypadania włosów w okresie niemowlęcym. Przedstawiono aktualne informacje na temat różnych zaburzeń prowadzących do miejscowego wypadania włosów oraz zalecenia dotyczące dalszego postępowania u niemowląt z łysieniem.
Dzięki lepszemu poznaniu w ostatnich latach molekularnych mechanizmów choroby odkryto nowe potencjalne miejsca uchwytu dla nowych leków. W artykule omówiono obecnie prowadzone i planowane badania kliniczne preparatów zmniejszających stan zapalny w układzie nerwowym, ograniczających stres oksydacyjny, poprawiających kurczliwość włókien mięśniowych i/lub modyfikujących ekspresję genów SOD1 i C9ORF72.
Podsumowanie najnowszego stanowiska European Society of Gastrointestinal Endoscopy i European Society of Gastroenterology and Endoscopy Nurses and Associates dotyczącego badań endoskopowych w okresie stosowania szczepień oraz występowania nowych wariantów koronawirusa zespołu ostrej niewydolności oddechowej 2 (SARS-CoV-2).
Obserwuje się rosnące zainteresowanie wykorzystaniem terapii genowych w leczeniu dotychczas nieuleczalnych chorób. Ma to niewątpliwie związek z najnowszymi dokonaniami naukowymi, a także wdrożeniem tego typu leczenia do praktyki klinicznej. W artykule omówiono najważniejsze terapie genowe dla chorób o podłożu neurologicznym oraz najnowsze postępy w ich przygotowaniu.
Badania kliniczne i eksperymentalne dostarczyły dowodów, że zmiany zachodzące w obwodowym i OUN u osób w wieku podeszłym prowadzą do zmian w procesach powstawania i kontroli bólu.
Do rozpoznania niedożywienia nie trzeba wykonywać badań laboratoryjnych, należy natomiast dokładnie zebrać wywiad z pacjentem i osobami z jego otoczenia oraz przeprowadzić badanie przedmiotowe. Postawienie diagnozy niedożywienia wskazuje na konieczność leczenia, najlepiej w warunkach domowych.
W artykule podsumowano dane zgromadzone do 10 stycznia 2022 roku.
Jakie są przyczyny i objawy kliniczne anafilaksji? Jak prowadzić leczenie według aktualnych zaleceń?
W ostatnich latach nastąpił przełom w leczeniu SMA. Zarejestrowano trzy leki o działaniu przyczynowym, zwiększające ilość białka SMN, którego niedobór jest przyczyną choroby: nusinersen, onasemnogen abeparwowek i rysdyplam. Wszystkie wymienione leki wykazują dużą skuteczność, uzależnioną jednak od stopnia zaawansowania choroby w momencie rozpoczęcia terapii.
