medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Zapalenia naczyń to heterogenna grupa chorób zaliczanych do układowych chorób tkanki łącznej, w których dochodzi do zajęcia skóry, narządu ruchu, narządów wewnętrznych i układu nerwowego. Z uwagi na coraz lepiej poznaną etiopatogenezę tych chorób i nowe możliwości terapeutyczne poświęcono temu zagadnieniu kilka sesji na tegorocznym zjeździe EULAR.
Prof. dr hab. n. med. Andrzej Kübler w krótkim praktycznym résumé podaje nowe definicje sepsy i wstrząsu septycznego oraz zwraca uwagę na najistotniejsze różnice między definicją aktualną a obowiązującymi w przeszłości.
Jakie problemy dla nastolatka wynikają z obecności choroby przewlekłej? A jak patrzą na to rodzice i lekarze? Gdzie te spojrzenia się rozchodzą i dlaczego? Jak rozmawiać, aby te różne punkty widzenia doprowadziły do optymalnego rezultatu?
Dynamika wyrażona tempem wzrostu nowotworu i zdolnością do tworzenia mnogich zmian w ważnych dla życia narządach – jest podstawowym kryterium determinującym rokowanie i sposób postępowania. Jak się ją ocenia?
Zalecenia oparte na europejskich i amerykańskich wytycznych kardiologicznych i diabetologicznych.
W niniejszym, niesystematycznym przeglądzie piśmiennictwa przeanalizowano oraz omówiono niektóre kontrowersje dotyczące tego zagadnienia. Ponieważ spodziectwo często jako pierwsi rozpoznają pediatrzy, odgrywają oni ważną rolę w udzielaniu porad rodzicom przed skierowaniem na leczenie operacyjne.
Artykuł oparty na wystąpieniu Autora na X Sympozjum „Dylematy etyczne w praktyce lekarskiej – jak lekarze powinni sobie radzić w trudnych sytuacjach i kto może w tym pomóc” (Kraków, 25 maja 2017 r.)
Artykuł przygotowany na podstawie wykładu Autora na X Sympozjum „Dylematy etyczne w praktyce lekarskiej – jak lekarze powinni sobie radzić w trudnych sytuacjach i kto może w tym pomóc” (Kraków, 25 maja 2017 r.).
Artykuł przygotowany na podstawie wykładu Autora na X Sympozjum „Dylematy etyczne w praktyce lekarskiej – jak lekarze powinni sobie radzić w trudnych sytuacjach i kto może w tym pomóc” (Kraków, 25 maja 2017 r.).
Artykuł przygotowany na podstawie wykładu Autora na X Sympozjum „Dylematy etyczne w praktyce lekarskiej – jak lekarze powinni sobie radzić w trudnych sytuacjach i kto może w tym pomóc” (Kraków, 25 maja 2017 r.).
Artykuł przygotowany na podstawie wykładu Autorki na X Sympozjum „Dylematy etyczne w praktyce lekarskiej – jak lekarze powinni sobie radzić w trudnych sytuacjach i kto może w tym pomóc” (Kraków, 25 maja 2017 r.).
W kwietniu 2017 roku, w Monachium w Niemczech, pod patronatem Kidney Cancer Association odbyło się European International Kidney Cancer Symposium, na którym zaprezentowano między innymi wyniki badań nad zatotosowaniem nowych leków u chorych na raka nerki.
W niniejszym artykule omówiono najczęstsze czynniki etiologiczne pieluszkowego zapalenia skóry i kontaktowego zapalenia skóry z podrażnienia, zwracając szczególną uwagę na choroby, które mogą się wiązać z kontaktowym zapaleniem skóry lub przebiegać z podobnymi objawami klinicznymi.
Istnieje wiele przyczyn zwiększonej liczby leukocytów, obejmujących stany związane i niezwiązane z nowotworami złośliwymi. Ważne, aby liczbę krwinek białych zawsze oceniać w odniesieniu do zakresów prawidłowych określonych zależnie od wieku czy obecności ciąży.
W całej Europie obserwuje się znaczne różnice w zakresie odsetków przeżywalności chorych na nowotwory złośliwe wieku dziecięcego. W pewnych krajach odsetek osób przeżywających 5 lat jest o 10–20% mniejszy niż w innych, Choć nowotwory złośliwe należą do chorób rzadko występujących u dzieci i ludzi młodych, to co roku około 6 tysięcy spośród nich umiera z tego powodu. Jest to główna przyczyna zgonów z powodu choroby w grupie dzieci i ludzi młodych (po 1. roku życia), a zatem ważny problem w dziedzinie zdrowia publicznego.
Czy bilans przemawia na korzyść szczepień?
Rozpoznanie PCOS można postawić jedynie po wcześniejszym wykluczeniu innych zaburzeń endokrynologicznych o podobnej symptomatologii (m.in. zespół/choroba Cushinga, wrodzony przerost nadnerczy, zaburzenia funkcji tarczycy, hiperprolaktynemię, guzy produkujące androgeny oraz otyłość prostą).
Zakrzep brzeżny uchodzi za zmorę ciężarnych, informatyków i księgowych. Niektórzy uważają, że postępowanie zależy od stopnia nasilenia dolegliwości, inni – że od czasu, jaki minął od początku objawów: zakrzep powstały do 72 h należy odbarczyć operacyjnie, zaś bohater, który przetrzyma ból i zgłosi się do lekarza później, ma być leczony zachowawczo. Generalnie za „złoty standard” uważa się leczenie zabiegowe.
Rozpowszechnienie nadciśnienia tętniczego zwiększa się z wiekiem. Czy patofizjologia nadciśnienia tętniczego w starości różni się od tej u pacjentów w młodszym wieku? Jakie zasady obowiązują przy doborze leków?
