medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Trudno znaleźć lekarza, który podważałby sensowność programu darmowych leków dla osób starszych. Nie brakuje jednak głosów, że pieniądze na niego przeznaczone mogłyby zostać wydane sensowniej.
Wystawienie recepty na bezpłatne leki z listy 75+ powinno być uzasadnione udokumentowanym w historii choroby stanem klinicznym pacjenta, z uwzględnieniem ograniczeń, jakie narzucają przepisy o ich refundacji.
Pojawiają się liczne wątpliwości dotyczące wskazań, w których leki z listy dla seniorów mogą być wypisane jako bezpłatne. Należy przyjąć, że wskazania refundacyjne dla tej grupy leków pozwalające przepisać je jako bezpłatne są tymi samymi wskazaniami, w których lek może być refundowany na zasadach ogólnych.
Sama recepta wystawiona przez specjalistę nie jest wystarczająca dla kontynuacji farmakoterapii w POZ, ponieważ nie zawiera rozpoznania (kodu ICD-10).
We wprowadzającej zmiany ustawie sformułowano dwa podstawowe kryteria dostępu do pełnej refundacji, które muszą zostać spełnione łącznie: wiek pacjenta – powyżej 75 lat oraz status świadczeniobiorcy. Pacjent powinien w dniu wystawienia recepty mieć ukończony 75. rok życia, aby uzyskać uprawnienia refundacyjne. Decyduje zatem dokładna data urodzenia pacjenta, a nie tylko jego rok. Z tej przyczyny przy wystawianiu recepty dla seniora, który nie ma nadanego numeru PESEL, na recepcie należy obowiązkowo wpisać datę urodzenia pacjenta.
Od 1 września 2016 roku pacjenci – świadczeniobiorcy, którzy ukończyli 75. rok życia (decyduje data urodzenia pacjenta, a nie rocznik), uzyskają dostęp do bezpłatnego zaopatrzenia w leki, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyroby medyczne określone w obwieszczeniu Ministra Zdrowia.
Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek,
zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.
