medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Lepiej pytać niż błądzić. Polecamy Państwu maraton Q&A. Odpowiedzi udzielają najlepsi eksperci.
Dlaczego nietypowe rekonstrukcje przełyku wykonuje się tak rzadko? Jaka jest liczba tego rodzaju operacji w roku? Gdzie powinno się je wykonywać?
Czy ćwiczenia fizyczne lub rehabilitacja mogą wpłynąć istotnie na kształt klatki piersiowej? Czym różni się skuteczność ćwiczeń we wklęsłej i wypukłej klatce piersiowej?
Czy punkcję opłucnej zawsze należy wykonywać tzw. bezpiecznym zestawem, czy wystarczy wenflon?
Z jakich względów w zespole operującym niezbędny jest udział różnych specjalistów? Kto może, a kto powinien być jego członkiem?
Kiedy wykonać kontrolny RTG u chorego z odmą pierwotną samoistną po jej odbarczeniu igłą na SOR?
Kiedy konieczne jest wykonanie nietypowej rekonstrukcji przełyku? Jakie istnieją ku temu uwarunkowania? Jakie struktury standardowo wykorzystuje się do rekonstrukcji przełyku?
Czy u chorego z niewydolnością serca i większą niż minimalna ilością płynu w prawej jamie opłucnej zawsze trzeba wykonać punkcję, aby potwierdzić wysiękową etiologię niewydolności?
Czy istnieją elementy współpracy chirurga i anestezjologa pozwalające na zmniejszenie śródoperacyjnej utraty krwi?
Co ma szczególne znaczenie na etapie przedoperacyjnym, a co w trakcie wykonywania zabiegu?
Które ze szczepów wielolekoopornych wykrywa się najczęściej u pacjentów oddziałów chirurgicznych? Na co w związku z tym zwrócić uwagę przy leczeniu celowanym? Co w razie gdy nie jest dostępny wynik badania mikrobiologicznego, czym się wówczas kierować??
Jakie metody i techniki są najskuteczniejsze?
Czy po wypreparowaniu worka dużej przepukliny należy drenować śródpiersie?