Lepiej pytać niż błądzić. Polecamy Państwu maraton Q&A. Odpowiedzi udzielają najlepsi eksperci.
O wartości diagnostycznej biopsji gruboigłowej mówi dr hab. n. med. Wojciech Kukwa.
Czy u pacjenta z zakrzepicą w trakcie chemioterapii, u którego dochodzi do spadku płytek krwi <50 000/dl lub do uszkodzenia wątroby i nieprawidłowości w wynikach badań laboratoryjnych układu hemostatycznego, należy modyfikować leczenie przeciwkrzepliwe? Jaką modyfikację można by wtedy zaproponować?
Czy śródoperacyjne badanie histopatologiczne znajduje zastosowanie w przypadku mięsaków macicy?
O wskazaniach do leczenia oraz o wyborze leków przeciwzakrzepowych u chorych onkologicznych zgodnie z wytycznymi kardioonkologicznymi z 2022 roku mówi prof. Sebastian Szmit.
Od czego zależy i jakie elementy łączy postępowanie skojarzone w przypadku chorych na nowotwory trzustki? Jaie czynniki decydują o wyborze strategii leczenia?
Czego poszukiwać w protokole operacyjnym po resekcji odcinkowej okrężnicy lub kolektomii, kwalifikując chorego do leczenia uzupełniającego?
Jakie są obecnie kryteria kwalifikacji chorego na raka wątrobowokomórkowego do resekcji wątroby?
Jaką rolę odgrywają leki przeciwpłytkowe w profilaktyce ŻChZZ zależnie od specjalności objętych profilaktyką?
Czym się kierować, podejmując podczas konsylium decyzje w przypadku nacieku nowotworowego w sąsiedztwie pnia trzewnego i jego gałęzi wyjaśnia dr hab. n. med., Marek Sierżęga.
W jakich sytuacjach można lub należy odstąpić od odbarczania dróg żółciowych u chorych z rozsiewem nowotworowym, u których występuje niedrożność?
Czy istnieją sytuacje, w których nie powinno się operować takich chorych pomimo występujących u nich objawów niedrożności przewodu pokarmowego? Na pytanie odpowiada prof. Janusz Strzelczyk.
Naj jakie informacje dotyczące struktur anatomicznych powinni zwracać uwagę onkolodzy, aby mogli lepiej komunikować się z chirurgami? Które elementy anatomiczne okrężnicy są w tym aspekcie istotne, wyjaśnia prof. Michał Pędziwiatr.
75% nawrotów nowotworów skóry jest rozpoznawanych samodzielnie przez pacjenta, bo nikt tak dobrze nie zna jego ciała jak on sam.
Ocena charakteru zmian barwnikowych u małych dzieci jest szczególnie trudna. Jakie postępowanie jest zalecane w przypadku występowania w miejscach narażonych na drażnienie (podeszwa stopy, dłoń)?
Które grupy są najbardziej narażone na ryzyko zachorowania na czerniaka?
Czy typ morfologiczny będzie taki sam jak zmiany pierwotnej? Czy wznowa może mieć bardziej agresywny charakter?
Czy wobec braku polskich wytycznych można obecnie rozważyć stosowanie DOAC u chorych onkologicznych, nie narażając się na uznanie tego za błąd?
Czy zawsze po zastosowaniu leczenia przedoperacyjnego ryzyko powikłań chirurgicznych u chorych na raka przełyku poddanych leczeniu operacyjnemu wzrasta?