medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Lepiej pytać niż błądzić. Polecamy Państwu maraton Q&A. Odpowiedzi udzielają najlepsi eksperci.
Jak postąpić w razie przypadkowego stwierdzenia dużego stężenia dimeru D?
Jakie ograniczenia w stosowaniu leczenia przeciwkrzepliwego dotyczą pacjentów w podeszłym wieku?
Jak pogodzić zaburzenia krzepnięcia z koniecznością leczenia przeciwkrzepliwego i/lub przeciwpłytkowego?
Które nowotwory i które leki przeciwnowotworowe są najbardziej prozakrzepowe?
Czy pacjenci ze skazami krwotocznymi lub małopłytkowością mogą się nie obawiać zakrzepicy?
Czy zwiększa ryzyko zakrzepicy tak, jak u dorosłych?
Jaki wpływ na wyniki leczenia ma otyłość?
Jacy pacjenci z zakrzepicą żył głębokich mają szansę odnieść korzyść z leczenia zabiegowego? Kogo warto kwalifikować do leczenia zabiegowego zakrzepicy?
Kiedy nastolatki powinny przechodzić pod opiekę "dorosłych" hematologów?
Co o zespołach PERT powinni wiedzieć lekarze rodzinni?
Czy w Polsce funkcjonuje spójny system zapobiegania, diagnostyki i leczenia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej?
Czy warto stosować leki wenoaktywne?
Co to oznacza? Czy „bezterminowość” należy weryfikować i w jakich sytuacjach?
Na czym polega? Jakie czynniki utrudniają skuteczną terapię?
Czy możemy mówić o sukcesie?
Jakie są najczęstsze błędy popełniane w trakcie leczenia kompresyjnego? I jak ich unikać?
Czy u chorego z niesprowokowaną ŻChZZ zawsze należy przeprowadzić dogłębną diagnostykę w poszukiwaniu nowotworu?
Czym się różni od innych przypadków zakrzepic? Jak duże jest ryzyko, jak długo się utrzymuje i z czego wynika?
Czy nadal należy stosować skalę Padewską i skalę Capriniego?
Czy można odstawić leczenie, jeżeli po trzech miesiącach od epizodu sprowokowanej zakrzepicy nie doszło do rekanalizacji żył pomimo stosowania leczenia przeciwkrzepliwego?