medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Lepiej pytać niż błądzić. Polecamy Państwu maraton Q&A. Odpowiedzi udzielają najlepsi eksperci.
Jakie problemy występują najczęściej? Jak im zapobiec, albo je ograniczyć?
W jaki sposób należy przeciąć drogi żółciowe, żeby zminimalizować ryzyko nieszczelności zespolenia? Czy w piśmiennictwie istnieją miarodajne informacje na ten temat?
Czy martwicze zapalenie powięzi jest zawsze wskazaniem do przekazania pacjenta na oddział chirurgiczny?
Jakie są aktualne wskazania do kwalifikacji do chirurgicznego leczenia otyłości refundowanego przez NFZ?
Jakie sposoby obrazowania techniką rezonansu magnetycznego są najbardziej przydatne chirurgii? Które warianty tego badania obrazowego są szczególnie cenne w chirurgii jamy brzusznej? Co należy mieć na względzie, dobierając środek kontrastowy?
Czy planowana ciąża jest wskazaniem do wcześniejszego zaopatrzenia niewielkiej bezobjawowej przepukliny pępkowej? Jakie cechy charakterystyczne ma bezobjawowa przepuklina w pępku u kobiet?
Jakie wczesne objawy mogą świadczyć o rozwoju martwiczego zapalenia powięzi u pacjenta?
Jaką antybiotykoterapię empiryczną wybrać w przypadku martwiczego zapalenia powięzi? Kiedy i skąd pobrać materiał do badania mikrobiologicznego?
Czy zdarzają się trwałe niekorzystne następstwa operacji odbytu ze wskazań estetycznych? Kto powinien się wówczas podjąć interwencji terapeutycznej? Czy można podać przykłady tego rodzaju sytuacji klinicznych?
Dlaczego tak trudno zadecydować o zakończeniu leczenia przeciwkrzepliwego po epizodzie PE? Jaki lek najlepiej stosować i kiedy bezpiecznie go odstawić i co potem?
Których pacjentów pediatrycznych nie powinno się kierować na oddział chirurgii dziecięcej? W jakich sytuacjach klinicznych, gdy wskazane jest leczenie operacyjne, powinno się hospitalizować dziecko na oddziale chirurgii dorosłych?
Jakie metody oceny ryzyka ŻChZZ oraz profilaktyki są optymalne u osób leczonych chirurgicznie? Czy możemy zastosować jedną wspólną metodę dla wszystkich grup pacjentów?
Z jakich względów w zespole operującym niezbędny jest udział różnych specjalistów? Kto może, a kto powinien być jego członkiem?
Które zespolenie jelitowe wybrać: zewnętrzne czy wewnątrzotrzewnowe, zawsze ze staplerem czy niekoniecznie? Kiedy użycie staplera jest najbardziej uzasadnione? Jakie są różnice pod względem sposobów uzyskiwania zespolenia w chirurgii otwartej, laparoskopowej, robotowej?
Drenaż dróg żółciowych z wykorzystaniem endosonografii.
Czy istnieje jedna uniwersalna metoda zaopatrywania dużych przepuklin w bliźnie po laparotomii? Od czego zależy decyzja o wyborze optymalnej metody hernioplastyki?
Czy rutynowa zmiana doustnych leków przeciwcukrzycowych na insulinę w okresie okołooperacyjnym jest uzasadniona? Czym ta zmiana jest podyktowana? Czy i kiedy można powrócić do wyjściowego modelu terapeutycznego?
Czy chirurg może oprzeć swoje decyzje jedynie na interpretacji własnej obrazów z rezonansu magnetycznego? Jakie sytuacje uzasadniają rezygnację z oczekiwania na opis badania, czy konsultację radiologiem?
Jaka jest przyszłość immunoterapii w leczeniu nowotworów przewodu pokarmowego? Jaką rolę odgrywa obecnie immunoterapia, zwłaszcza u chorych na nowotwór zaawansowany?
Kiedy do podjęcia decyzji klinicznej wystarczy samodzielna ocena tomogramu komputerowego dokonana przez chirurga, a kiedy trzeba się zwrócić do radiologa z prośbą o interpretację?