medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Lepiej pytać niż błądzić. Polecamy Państwu maraton Q&A. Odpowiedzi udzielają najlepsi eksperci.
Jakie są główne założenia bezpiecznego znieczulenia poza salą operacyjną?
Jakie metody wprowadzania w hipotermię terapeutyczną są zalecane?
Kiedy u pacjenta we wstrząsie kardiogennym należy rozważyć resuscytację płynową?
U kogo stosować? Co uwzględniać w kwalifikacji chorych?
Jak nie przeciążyć pacjenta płynami, prowadząc płynoterapię podczas wielogodzinnej operacji?
Jak się przygotować do znieczulenia pacjenta ze zdekompensowaną niewydolnością serca, jeśli nie można odroczyć zabiegu?
U których pacjentów oddziałów intensywnej terapii należy zachować szczególną ostrożność w stosowaniu opioidów?
Który dostęp jest obecnie rekomendowany w praktyce klinicznej?
Jak poprawić bezpieczeństwo i skuteczność postępowania anestezjologicznego?
Co do nich należy?
Jak dawkować leki u pacjenta z otyłością do znieczulenia ogólnego, a jak do regionalnego?
Czym jest i jak postępować w razie jej wystąpienia?
Jakie czynniki mają decydujące znaczenie?
Czy u pacjenta leczonego ciągłą żylno-żylną hemodiafiltracją można stosować diuretyk?
Jakie metody mogą poprawić współpracę pacjenta z respiratorem?
Jak prowadzić płynoterapię u pacjenta z ostrą niewydolnością serca?
W jakich przypadkach podczas znieczulenia należy zastosować rozszerzone monitorowanie hemodynamiczne?
Jakie wyniki badania USG powinny skłaniać do zastosowania diuretyków lub ciągłej terapii nerkozastępczej?
Od czego zależy skuteczność tej metody?
Kiedy u pacjenta we wstrząsie kardiogennym należy rozpocząć podawanie dobutaminy?