Lepiej pytać niż błądzić. Polecamy Państwu maraton Q&A. Odpowiedzi udzielają najlepsi eksperci.
Czy różni się ono, jeśli u pacjenta występuje otyłość?
Jaka jest częstość nadciśnienia tętniczego u dzieci i młodzieży? Które z przyczyn endokrynnych dominują?
Jak często podczas stosowania antykoncepcji dwuskładnikowej należy wykonywać badania obrazowe piersi?
Jeśli TSH jest blisko górnej granicy normy, to czy należy zastosować L-tyroksynę jako przygotowanie do ciąży?
Jakie badania i w jakiej kolejności należy wykonać u mężczyzn z zaburzeniami wzwodu, a jakie w przypadku niepłodności?
Jakie powinno być postępowanie jeśli w badaniu TK jamy brzusznej stwierdzono w nadnerczu zmianę ogniskową o średnicy <1 cm?
Które zmiany tarczycy, zidentyfikowane przypadkowo w badaniu USG szyi wykonywanym ze wskazań laryngologicznych, wymagają pilnego skierowania celem ich weryfikacji endokrynologicznej lub histopatologicznej?
Jak należy postąpić u pacjentki z otyłością i insulinoopornością, która jest leczona metforminą w dawce 1500 mg/d i w ciągu roku nie osiągnięto u niej istotnego zmniejszenia masy ciała? HbA1c wynosi u niej 5,8% i w wywiadzie nie ma hiperglikemii.
Dlaczego osobom z nadwagą i otyłością tak trudno trwale utrzymać zmniejszoną po modyfikacji stylu życia i/lub farmakoterapii masę ciała?
Jak przygotować go do operacji?
Czy efekt stosowania postu przerywanego zależy od tego, czy okno żywieniowe pomija śniadanie czy kolację?
Czy łagodne autonomiczne wydzielanie kortyzolu może być przyczyną otyłości, czy raczej stanowi jej skutek?
Czy u chorego z incydentaloma nadnercza, u którego nie stwierdza się nadciśnienia tętniczego należy oznaczać stężenie metoksykatecholamin i aldosteronu?
Czy możliwe jest przedawkowanie witaminy D?
Dlaczego nie wszyscy chorzy z otyłością i umiarkowanie zwiększonym stężeniem TSH wymagają leczenia lewotyroksyną?
Co zapoczątkowało karierę witaminy D w medycynie?
O ile można zwiększać dawkę L-tyroksyny, jeśli podczas leczenia niedoczynności tarczycy utrzymuje się zwiększone stężenie TSH w surowicy? Czy postępowanie zależy od wieku pacjenta i chorób towarzyszących?
Czy ekspozycja na dysruptory endokrynne jest groźniejsza niż narażenie na estrogeny naturalne lub stosowane w terapii?
Czy należy do niej dążyć?
Kto jest najbardziej narażony na działanie tych związków i w jaki sposób można ograniczać ekspozycję?