Lepiej pytać niż błądzić. Polecamy Państwu maraton Q&A. Odpowiedzi udzielają najlepsi eksperci.
Od jakiego wieku dziecko powinno samo zasypiać we własnym łóżku?
Na jakie etapy się dzieli? Czy różni się od żałoby osób dorosłych?
Jakich argumentów powinien używać lekarz POZ by skłonić pacjenta do leczenia psychiatrycznego?
Czym charakteryzują się poszczególne fazy?
Jakie to objawy i jak postępować, kiedy wystąpią?
Czego dotyczą? Ile z nich trafia do sądów?
Co należy do najczęstszych błędów i jakch ich uniknąć?
Jak postępować z nastolatkami, które deklarują zaburzenia tożsamości płciowej?
Jak postępować, kiedy dojdzie do wycieku danych pacjenta?
W przypadku których adaptogenów potwierdzono wiarygodnymi danymi interakcje z układem nerwowym człowieka?
Co może zrobić psychiatra, gdy widzi wskazania do leczenia depresji nastolatka, którego rodzice są nieobecni na wizycie albo nie wyrażają zgody na terapię?
Jaka jest skuteczność leków ziołowych w leczeniu zaburzeń snu? Czy powinniśmy je stosować?
Czy wystarczy znajomość podstawowych kryteriów diagnostycznych? O co i jak pytać pacjentów?
Którym chorym z IBS leki przeciwdepresyjne może przepisać gastroenterolog, a których powinien skierować do psychiatry?
Co się kryje pod pojęciem "depresja juvenilis"?
Kiedy zachowanie nastolatka jest typową dla wieku reakcją na utratę, a kiedy stanowi objaw choroby?
Określają to ścisłe kryteria, wśród których wymienia się dyskomfort i cierpienie psychiczne związane z niespójnością pomiędzy płcią biologiczną a poczuciem płci.
Ta bardzo szeroka grupa substancji może wykazywać różne wpływy na poszczególne części m.in. ośrodkowego układu nerwowego. Niektóre skutki ich stosowania są odroczone w czasie.
Jak można bezpiecznie odstawić benzodiazepiny, które pacjent przyjmuje od wielu lat?
Mają one związek z ryzykiem sercowo-naczyniowym, ale czy oznaczają chorobę? Jakie czynniki mogą wpływać na wartość ciśnienia? Odpowiada prof. Agnieszka Olszanecka.