medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Przedstawiamy wyniki innowacyjnego badania dotyczącego pierwszej linii leczenia chorych na RCC z przerzutami w kontekście toksyczności związanej z leczeniem i HRQoL ocenianej przez chorego.
W badaniu uczestniczyło 1050 chorych na raka gruczołowego żołądka w stopniu cT2–T4a i N0–N1, poddanych obwodowej resekcji żołądka z limfadenektomią D2 w południowokoreańskich ośrodkach.
U około 5% chorych na RJG w IV stopniu zaawansowania stwierdza się niestabilność mikrosatelitarną wynikającą z zaburzeń w genach odpowiadających za naprawę DNA. Wyniki wcześniejszych badań nad sposobami leczenia chorych na wiele różnych guzów litych z potwierdzoną MSI-H/dMMR wskazują na skuteczność w takich przypadkach nowoczesnej immunoterapii.
U chorych na zaawansowanego czerniaka po leczeniu chirurgicznym ryzyko nawrotu choroby i zgonu z jej powodu pozostaje duże. Czy użycie wirusa onkolitycznego talimogen laherparepwek (T-VEC) w skojarzeniu z leczeniem chirurgicznym poprawia wyniki leczenia?
Czy zastosowanie dabrafenibu wraz z trametynibem w pierwszej linii leczenia chorych na nieresekcyjnego lub przerzutowego czerniaka wiązało się z długotrwałą korzyścią w zakresie OS lub PFS?
Czy przedstawione obecnie wyniki badań dostarczają dowodów na poprawę przeżywalności pacjentów lub zmniejszenie liczby nowych przerzutów wewnątrzczaszkowych pod wpływem WBRT stosowanej u chorych z 1–3 przerzutami czerniaka w mózgu po leczeniu miejscowym?
Dotychczas nie oceniano zmienności osobniczej w zakresie możliwości uwidocznienia przekładek tłuszczowych oddzielających zdrową trzustkę od otaczających struktur. Celem badania była ocena indywidualnych różnic pod względem widoczności przekładek tłuszczowych między miąższem trzustki a przylegającymi narządami i naczyniami krwionośnymi w wielorzędowej tomografii komputerowej.
Autorzy określają skuteczność, tolerancję i bezpieczeństwo stosowania LPD u pacjentów z rozpoznaniem MDD w przebiegu chorób nowotworowych.
W omawianym badaniu 60% uczestniczek stanowiły chore w wieku ponad 70 lat, a około 5%, pacjentki w wieku ponad 80 lat. Jakie były wyniki stosowania standardowej chemioterapii i czy zastosowanie kapecytabiny wydłużyło przeżycie chorych?
Polecamy lekturę opracowania opatrzonego komentarzem prof. dr. hab. n. med. Krzysztofa Bujki.
Rywaroksaban w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u chorych na nowotwór otrzymujących przeciwnowotworowe leczenie systemowe w warunkach ambulatoryjnych – badanie CASSINI.
81 469 dorosłych mieszkańców USA (wiek śr. 60 lat, kobiety 66%) uczestniczących w badaniach Nurses’ Health Study i Health Professionals Follow-up Study w latach 1986–2010
Standardowe leczenie chorych na miejscowo zaawansowanego raka przełyku obejmuje przedoperacyjną chemioradioterapię a następnie resekcję. Chorzy z całkowitą odpowiedzią histopatologiczną po neoadiuwantowej chemioterapii z powodu raka przełyku mogą odnieść korzyści z odstąpienia od zabiegu resekcyjnego. Czy da się zweryfikować jej wyniki?
Istnieje bardzo mało danych na temat zapobiegania obrzękowi chłonnemu kończyny górnej po leczeniu radykalnym raka sutka oraz terapii, która pozwoliłaby opanować to powikłanie. W niniejszej metaanalizie danych z przeglądu systematycznego wzięto pod uwagę opcje zabiegowego leczenia obrzęku chłonnego.
W wieloośrodkowym badaniu z randomizacją oceniono wpływ wczesnego żywienia doustnego zarówno na bezpieczeństwo chorych po resekcji żołądka z powodu raka, jak i na czas ich pobytu w szpitalu.
Wyniki wieloośrodkowego retrospektywnego badania kohortowego
Seria przeglądów systematycznych i metaanaliz obejmujących łącznie 58 RCT i 185 prospektywnych badań obserwacyjnych opublikowanych w latach 1985–2017.
Zapoznaj się z wynikami badań.
Autorzy badania ocenili skuteczność i bezpieczeństwo leczenia adiuwantowego niwolumabem i ipilimumabem u chorych na czerniaka w stopniach zaawansowania klinicznego IIIB, IIIC lub IV, po resekcji chirurgicznej.
Rak gruczołów ślinowych to rzadki nowotwór, a jedną z jego najbardziej agresywnych form jest rak przewodów ślinowych. Autorzy przeprowadzili badanie II fazy oceniające skuteczność i bezpieczeństwo zastosowania blokady androgenowej lub trastuzumabu z docetakselem u chorych na zaawansowanego miejscowo lub przerzutowego, AR- oraz HER2-dodatniego raka gruczołów ślinowych.
