Rak określany jako HR+/HER2– jest najczęstszym typem raka piersi występującym w populacji kobiet w wieku ≥65 lat. Czy zastosowanie nowej klasy leków w połączeniu z terapią hormonalną u chorych na zaawansowanego HR+/HER2– raka piersi poprawi wyniki ich leczenia?
Badano wpływ opieki okołooperacyjnej prowadzonej według ścieżki ERAS na wyniki leczenia kobiet operowanych z powodu nowotworu jajnika bądź endometrium.
Czy rzeczywiście i w jakim stopniu leczenie chirurgiczne zmniejsza ryzyko związane z nowotworem u kobiet z zespołem dziedzicznego raka piersi i jajnika?
W prospektywnym jednoośrodkowym badaniu kohortowym przeprowadzonym w latach 2012–2014 oceniono wpływ protokołu ERAS na wyniki leczenia kobiet bez względu na to, czy histerektomię wykonano u nich z powodu nowotworu niezłośliwego czy złośliwego.
Szczepienie 9-walentną szczepionką przeciwko ludzkiemu wirusowi brodawczaka (human papillomavirus – HPV) zapobiega zmianom przedrakowym szyjki macicy i zewnętrznych narządów płciowych związanym z zakażeniem tymi typami wirusa, których antygeny wchodzą w skład szczepionki.
W tym badaniu z randomizacją autorzy zadali pytanie, czy trwające przez 5 lat leczenie tamoksyfenem kobiet o zwiększonym ryzyku zachorowania na raka piersi wiąże się z mniejszym ryzykiem zachorowania w porównaniu z przyjmowaniem placebo w dłuższym okresie obserwacji.
W tym badaniu z randomizacją autorzy zadali pytanie, czy uzupełnienie leczenia hormonalnego supresją czynności jajników (chirurgiczną, za pomocą napromieniania lub farmakologiczną) u chorych na raka piersi w okresie przed menopauzą pozwoli na wydłużenie okresu wolnego od nawrotu choroby.
Leczenie docetakselem z lapatynibem, docetakselem z trastuzumabem lub docetakselem z oboma lekami z następową chemioterapią według schematu opartego na antracyklinach. Wyniki badania EORTC 10054
Porównanie wyników leczenia uzupełniającego chorych na wczesnego raka piersi w okresie przedmenopauzalnym kwasem zoledronowym i tamoksyfenem oraz anastrazolem i supresją czynności jajników. Końcowe wyniki badania Austrian Breast and Colorectal Cancer Study Group Trial 12.
Wyniki leczenia chorych na HER2-ujemnego rozsianego raka piersi: pertuzumabem, trastuzumabem i docetakselem.
Celem badania była m.in. ocena wpływu leczenia na krwawienia miesiączkowe. – Badanie było wielowątkowe i każdy może w nim znaleźć najbardziej interesujące go kwestie – komentuje prof. Kotarski.
Stosowanie tamoksyfenu w leczeniu nienaciekającego przewodowego raka piersi (DCIS) - przegląd systematyczny z metaanalizą.
Badaniem objęto 89 835 kobiet w wieku 40-59 lat.
U kobiet, których krewne pierwszego stopnia chorowały na raka endometrium, stwierdzono zwiększone ryzyko wystąpienia tego nowotworu – donoszą autorzy badania opublikowanego w czasopiśmie „Obstetrics & Gynecology”.
W przypadku raka piersi u nosicielek mutacji genów BRCA1 i BRCA2 obustronna mastektomia zmniejsza ryzyko zgonu z powodu nowotworu – donoszą amerykańscy badacze.
Badaniem objęto 5099 dorosłych chorych (52% chorych w wieku <50 lat) na wczesnego raka piersi u których stwierdzono ekspresję receptora HER-2 i które otrzymały standardowe leczenie neoadjuwantowe i adjuwantowe.
Kości są najczęstszym miejscem powstawania przerzutów w przebiegu raka piersi. Bisfosfoniany hamują resorpcję tkanki kostnej przez osteoklasty.
Podanie 1 g cefazoliny i.v. na pół godziny przed amputacją piersi z powodu raka w porównaniu z podaniem placebo nie zmniejszyło ryzyka zakażenia miejsca operowanego.
Czy chemoprewencja raka sutka tamoksyfenem zwiększa ryzyko wystąpienia raka trzonu macicy oraz ŻChZZ?