Jak często występuje opóźniona reakcja anafilaktyczna? Które dzieci mogą odnieść korzyść z dłuższej obserwacji? Jaka jest definicja dużej amplitudy ciśnienia tętniczego?
Takrolimus w postaci kropli ocznych w leczeniu alergicznych chorób oczu z obecnością zmian proliferacyjnych lub zajęciem rogówki opornych na typowe leczenie przeciwalergiczne
Czy u chorych na astmę dobrze kontrolowaną przez ≥4 tygodnie zmniejszenie dawki GKSw o 50–85%, w porównaniu z utrzymaniem stałej dawki, wiąże się z większym ryzykiem zaostrzenia astmy lub pogorszenia jakości życia?
Lactobacillus rhamnosus GG podawany przez 6 miesięcy dzieciom w wieku 6–24 miesięcy nie zmniejszył w ciągu 12 miesięcy (w porównaniu z placebo) nasilenia objawów atopowego zapalenia skóry i astmy wczesnodziecięcej, choć nieznacznie zmniejszył stężenie swoistych przeciwciał w klasie IgE przeciwko alergenom wziewnym.
Podawanie probiotyków kobietom pod koniec ciąży, a następnie podczas karmienia piersią zmniejszyło ryzyko wystąpienia atopowego zapalenia skóry u ich dzieci w ciągu pierwszych 2 lat życia.
U dorosłych skuteczność montelukastu w kontroli astmy jest zbliżona do skuteczności wGKS.
Zgodnie z aktualnymi wytycznymi, dzieciom >5. roku życia chorym na astmę przewlekłą, u których leczenie samym glikokortykosteroidem (GKS) wziewnym nie zapewnia wystarczającej kontroli astmy, należy podawać GKS wziewny w połączeniu z długo działającym β-mimetykiem (LABA).
U dorosłych chorych na astmę, u których beklometazon przyjmowany wziewnie w dawce 80 µg 2 × dz. nie zapewniał kontroli choroby, dołączenie tiotropium, w porównaniu z podwojeniem dawki beklometazonu, skuteczniej poprawiło czynność płuc i zmniejszyło nasilenie objawów astmy.
Rozpoczęcie leczenia zaostrzenia astmy u dzieci w wieku szkolnym przez rodziców za pomocą prednizolonu podawanego doustnie przez 3–5 dni pozwoliło zmniejszyć nasilenie objawów astmy w ciągu dnia i liczbę konsultacji lekarskich, a także nieznamiennie skrócić czas nieobecności dziecka w szkole.
Profilaktyczne podawanie niemowlętom z grupy dużego ryzyka alergii hydrolizatu zawierającego wyłącznie białka serwatki o nieznacznym stopniu hydrolizy białek, w porównaniu z podawaniem standardowego mleka dla niemowląt, zmniejsza ryzyko zachorowania na jakąkolwiek chorobę alergiczną w większości ocenianych punktów czasowych.
Prawie u wszystkich dzieci, u których glikokortykosteroidy wziewne stosowane w małej dawce nie zapewniły wystarczającej kontroli astmy, obserwowano różnice w odpowiedzi na zastosowane metody intensyfikacji leczenia.
U dzieci chorych na astmę przewlekłą lekką lub umiarkowaną glikokortykosteroidy wziewne zapewniają lepszą kontrolę astmy i skuteczniej zapobiegają występowaniu zaostrzeń niż montelukast stosowany doustnie.
Nebulizacja hipertonicznego roztworu soli z racemiczną epinefryną stosowana u niemowląt chorych na ostre wirusowe zapalenie oskrzelików nie poprawiła stanu klinicznego w porównaniu z nebulizacją izotonicznego roztworu soli z racemiczną epinefryną.
U dorosłych z zaostrzeniem astmy, leczonych na oddziałach pomocy doraźnej lub hospitalizowanych, zaleca się stosowanie GKS ogólnoustrojowo.
Według autorów badania 4-krotne zwiększenie dawki GKS wziewnego w przypadku subiektywnego lub obiektywnego pogorszenia kontroli astmy jest obiecującą interwencją, której skuteczność powinno się potwierdzić w dalszych badaniach.
Cztery lata po zakończeniu przewlekłego stosowania budezonidu lub nedokromilu sodu wziewnie u dzieci chorych na astmę przewleką lekką lub umiarkowaną nie zaobserwowano utrzymywania się różnic w przebiegu choroby stwierdzonych podczas stosowania leczenia.