medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
U młodzieży w wieku >13 lat oraz u młodych dorosłych obciążonych bardzo dużym ryzykiem wystąpienia zaburzeń psychotycznych stosowanie suplementacji WKT ω-3 w porównaniu z placebo zmniejsza ryzyko progresji obecnego stanu psychicznego do pełnoobjawowej psychozy oraz zmniejsza nasilenie objawów pozytywnych, negatywnych i ogólnych oraz poprawia funkcjonowanie.
W leczeniu zakażenia Helicobacter pylori metodą pierwszego wyboru jest tzw. potrójna terapia eradykacyjna, polegająca na stosowaniu klarytromycyny, amoksycyliny i inhibitora pompy protonowej.
Codzienne przyjmowanie ASA w dawce 75–1200 mg zmniejsza ryzyko zgonu z powodu nowotworu złośliwego.
W tym przeglądzie systematycznym z metaanalizą 25 RCT autorzy zadali pytanie, czy u chorych na ChSN bez towarzyszącego nadciśnienia tętniczego stosowanie leków przeciwnadciśnieniowych, w porównaniu z placebo, zmniejsza ryzyko zgonu i zdarzeń sercowo-naczyniowych.
Dzieci należące do grupy SOB w okresie szkolnym i jednocześnie prezentujące objawy sugerujące obecność zaburzeń psychicznych, są obarczone większym ryzykiem konieczności leczenia szpitalnego lub stosowania psychofarmakoterapii w przyszłości.
Wiele pojedynczych objawów klinicznych może pomagać w rozpoznawaniu zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych (ZOMR) u dzieci. Jednak żaden z nich nie decyduje o rozpoznaniu.
U chorych na ChSN suplementacja witamin z grupy B ani ω-3 PUFA nie wiązała się z istotnymi korzyściami klinicznymi.
U dzieci w wieku 4–8 lat chorych na ADHD zastosowanie restrykcyjnej diety eliminacyjnej (w porównaniu z normalną dietą) czasowo złagodziło objawy choroby, jednak po wprowadzeniu normalnej diety objawy ponownie się nasiliły.
U chorych w wieku podeszłym przyjmujących blokery kanału wapniowego jednoczesne przyjmowanie erytromycyny lub klarytromycyny zwiększało ryzyko hospitalizacji z powodu hipotensji lub wstrząsu, natomiast nie stwierdzono takiego związku dla azytromycyny.
U chorych z przewlekłym niedokrwieniem kończyn dolnych w II okresie zaawansowania według Fontaine'a trening siłowy oraz trening marszowy prowadziły do podobnych zmian czynnościowych, ale trening siłowy, w porównaniu z treningiem marszowym, wiązał się z mniejszym natężeniem bólu odczuwanego podczas treningu.
Lactobacillus rhamnosus GG podawany przez 6 miesięcy dzieciom w wieku 6–24 miesięcy nie zmniejszył w ciągu 12 miesięcy (w porównaniu z placebo) nasilenia objawów atopowego zapalenia skóry i astmy wczesnodziecięcej, choć nieznacznie zmniejszył stężenie swoistych przeciwciał w klasie IgE przeciwko alergenom wziewnym.
Podawanie probiotyków kobietom pod koniec ciąży, a następnie podczas karmienia piersią zmniejszyło ryzyko wystąpienia atopowego zapalenia skóry u ich dzieci w ciągu pierwszych 2 lat życia.
U chorych na umiarkowaną lub ciężką POChP indakaterol przyjmowany 1 × dz., w porównaniu z salmeterolem przyjmowanym 2 × dz., w okresie 3 miesięcy poprawił czynność płuc, zmniejszył nasilenie duszności i zużycie leków rozkurczających oskrzela stosowanych doraźnie, przy podobnej częstości skutków niepożądanych.
U chorych z osteoporozą suplementacja wapnia w dawce 0,5–2,0 g/d zwiększa ryzyko zawału serca i innych zdarzeń sercowo-naczyniowych.
U chorych na POChP w stadium II–IV według GOLD tiotropium, w porównaniu z salmeterolem, skuteczniej zapobiega zaostrzeniom choroby.
Rifaksymina jest doustnym lekiem przeciwdrobnoustrojowym aktywnym wobec jelitowych bakterii Gram-dodatnich oraz Gram-ujemnych bakterii tlenowych i beztlenowych. Praktycznie nie wchłania się z przewodu pokarmowego, dzięki czemu ryzyko rozwoju lekooporności jest niewielkie.
W tym przeglądzie systematycznym 25 RCT autorzy zadali pytanie, czy u chorych z nadciśnieniem tętniczym leczonych BK W dołączenie blokera układu RAA zmniejsza ryzyko wystąpienia obrzęków obwodowych i odstawienia BK W z tego powodu.
U chorych na chP stymulacja gałki bladej ma podobny wpływ na objawy ruchowe choroby jak stymulacja jądra niskowzgórzowego.
U chorych ze skurczową PNS w II klasie NYHA i LVEF =<35% eplerenon, w porównaniu z placebo, zmniejszył ryzyko zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych lub hospitalizacji z powodu PNS. Zaobserwowano zwiększone ryzyko wystąpienia hiperkaliemii, bez zwiększenia ryzyka hospitalizacji lub odstawienia leku z tego powodu.
