medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Metaanaliza 64 badań obserwacyjnych obejmująca prawie 30 tys. chorych w wieku ≥18 lat.
Wieloośrodkowe badanie z randomizacją obejmujące prawie 3000 osób >16. rż. przyjętych do szpitala w ciągu ≥3 dni od wystąpienia udaru mózgu, unieruchomieni. 24% chorych otrzymało leczenie trombolityczne lub przeciwkrzepliwe po przyjęciu do szpitala. Natomiast profilaktyczną lub leczniczą dawkę heparyny stosowano u mniej niż 50% chorych z każdej z grup.
Do badania zakwalifikowano 598 chorych z podejrzeniem ZP. Wynik ≥2 w skali Wellsa stwierdzono u 60% chorych, a >4 u 29%. Dodatni wynik oznaczania DD stwierdzono u 37% chorych.
Czy chemioterapia chorych na nowotwory złośliwe z użyciem schematów zawierających inhibitory EGFR w porównaniu z niestosowaniem inhibitorów EGFR wiąże się z większym ryzykiem wystąpienia ŻChZZ?
Ryzyko nawrotu ŻChZZ po zakończeniu leczenia VKA jest zwiększone, szczególnie u chorych po epizodzie samoistnej ŻChZZ. Przedłużenie leczenia VKA zmniejsza ryzyko nawrotu ŻChZZ, ale wiąże się również ze zwiększonym ryzykiem krwawienia oraz z koniecznością laboratoryjnego monitorowania efektu przeciwkrzepliwego i dostosowywania dawki VKA. Oszacowano, że ASA w pierwotnej prewencji ŻChZZ wiąże się ze zmniejszeniem ryzyka ŻChZZ, ale wpływ ASA na ryzyko ŻChZZ w prewencji wtórnej oceniono tylko w 1 małym badaniu.
Jakie są czynniki ryzyka ŻChZZ u osób dorosłych w praktyce ambulatoryjnej oraz jaka jest wartość algorytmu QThrombosis w przewidywaniu ryzyka wystąpienia tej choroby?
U chorych z owrzodzeniami żylnymi podudzi dodanie do standardowego leczenia terapii ultradźwiękami raz w tygodniu przez 12 tygodni nie przyśpieszyło gojenia rany, nie poprawiło jakości życia, nie zmniejszyło częstości nawrotu owrzodzenia i wiązało się z częstszym występowaniem skutków niepożądanych innych niż poważne.
U chorych po pierwszym epizodzie objawowej ŻChZZ i zakończeniu leczenia przeciwkrzepliwego częstość nawrotu ŻChZZ jest mniejsza, jeśli pierwszy epizod był wywołany operacją, pośrednia – jeśli czynnikiem niechirurgicznym, a największa w przypadku ŻChZZ idiopatycznej.
U chorych na NZJ po pierwszym epizodzie ŻChZZ zwiększone jest ryzyko wystąpienia kolejnego epizodu ŻChZZ bez innych czynników ryzyka zakrzepicy.
