medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Przyjmowanie kwasu acetylosalicylowego (ASA) – w porównaniu z placebo albo nieprzyjmowaniem ani ASA, ani placebo – zmniejsza ryzyko zachorowania na raka jelita grubego. Zmniejszenie ryzyka było największe w grupie osób przyjmujących ASA przez >=5 lat i uwidoczniło się po 10 latach obserwacji. W badaniach obserwacyjnych stwierdzono podobną zależność związaną ze stosowaniem ASA lub niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Według autorów badania efekty te odnoszą się głównie do dawek >=300 mg/d, a wnioski odnośnie do mniejszych dawek wymagają potwierdzenia w dalszych badaniach.
W ciągu 5 lat od wykonania pomostowanie aortalno-wieńcowe, w porównaniu z przezskórną interwencją wieńcową, wiąże się z podobną przeżywalnością, częstszym uwolnieniem chorego od dławicy piersiowej, rzadszą potrzebą ponownego zabiegu rewaskularyzacyjnego i podobną częstością zawału serca związanego z zabiegiem, ale z częstszym występowaniem udaru mózgu związanego z zabiegiem.
U chorych z depresją oporną na leczenie, definiowaną jako brak odpowiedzi na 2 kolejno zastosowane leki przeciwdepresyjne (w tym fluoksetynę) w czasie obecnego epizodu depresji, terapia skojarzona olanzapiną i fluoksetyną przez 8 tygodni, w porównaniu z monoterapią fluoksetyną i olanzapiną, wiąże się z większą redukcją nasilenia objawów depresyjnych ocenianych w skali MADRS oraz większym prawdopodobieństwem uzyskania odpowiedzi na leczenie lub remisji.
Trafność diagnostyczna elektrokardiograficznych wskaźników LVH jest mała. Charakteryzują się one umiarkowaną swoistością (choć poszczególne badania różniły się pod tym względem), ale małą czułością, dlatego ujemny wynik testu nie wyklucza przerostu ani nie zmniejsza prawdopodobieństwa jego występowania nawet w niewielkim stopniu.
U chorych na nowotwory złośliwy bez klinicznie jawnej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej stosowanie heparyny drobnocząsteczkowej lub niefrakcjonowanej, w porównaniu z placebo lub niestosowaniem żadnej interwencji, zmniejsza ryzyko zgonu w ciągu roku i 2 lat obserwacji, a przy tym nie wiąże się z częstszym występowaniem krwawień, zarówno poważnych, jak i mniejszych.
Spośród ocenianych leków jedynie ibuprofen i sumatryptan są skuteczne, w porównaniu z placebo, w doraźnym leczeniu bólu migrenowego u dzieci i młodzieży.
U chorych wypisywanych z oddziału pomocy doraźnej po leczeniu zaostrzenia astmy GKS podawane doustnie, dożylnie lub domięśniowo zmniejszają ryzyko nawrotu zaostrzenia, hospitalizacji oraz zużycie beta2-mimetyków, nie zwiększając ryzyka wystąpienia działań niepożądanych w ciągu 4-21 dni obserwacji.
U chorych na miażdżycę tętnic kończyn dolnych leczenie hipolipemizujące zmniejsza ryzyko zdarzeń wieńcowych oraz nasilenie objawów podmiotowych choroby. Stosowanie statyny, w porównaniu z placebo, zmniejsza ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych, zdarzeń wieńcowych, udaru mózgu oraz potrzeby rewaskularyzacji.
Stosowanie witaminy C p.o. w dużych dawkach nie zmniejsza ryzyka przeziębienia, nie zmniejsza nasilenia objawów ani nie skraca znacząco czasu ich trwania.
Płukanie nosa hipertonicznym roztworem NaCl zmniejsza nasilenie objawów przewlekłego nieżytu nosa i zatok przynosowych oraz poprawia jakość życia, w porównaniu z niestosowaniem żadnego leczenia, oraz jako uzupełnienie leczenia lekiem przeciwhistaminowym.
