Wprowadzenie
Według autorów wielu doniesień u jednej trzeciej chorych na depresję nie dochodzi do poprawy stanu klinicznego w czasie terapii pierwszym lekiem przeciwdepresyjnym. U około 10% pacjentów obniżenie nastroju utrzymuje się pomimo licznych prób leczenia. Równocześnie prawdopodobieństwo braku odpowiedzi terapeutycznej rośnie wraz z liczbą kolejnych nieskutecznych terapii. Próby znalezienia skutecznej metody postępowania w przypadku pacjentów z depresją oporną na leczenie nie dały jak dotąd zadowalających rezultatów. Autorzy doświadczeń przeprowadzanych na zwierzętach wykazali, że zastosowanie kombinacji olanzapiny i fluoksetyny powoduje znaczny wzrost stężenia serotoniny, noradrenaliny i dopaminy w mózgach szczurów. Skuteczność tego rodzaju leczenia została również potwierdzona w badaniach klinicznych z udziałem chorych z rozpoznaniem dużej depresji i/lub depresji lekoopornej.
