medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
U hospitalizowanych chorych leczonych antybiotykami stosowanie probiotyków, w porównaniu z placebo albo niestosowaniem probiotyku ani placebo, zmniejsza ryzyko zakażenia C. difficile, bez wpływu na ryzyko wystąpienia objawów niepożądanych.
Wczesne rozpoznanie raka trzustki wymaga odpowiedniego nadzoru nad osobami obciążonymi zwiększonym ryzykiem jego rozwoju. Jednym z prekursorów raka gruczołu trzustkowego jest łatwy do rozpoznania i obserwacji wewnątrzprzewodowy brodawkowaty nowotwór śluzowy.
W przypadku tej postaci nowotworu wytyczne dotyczące nadzoru nad chorymi bywają zróżnicowane. Celem omawianej publikacji była retrospektywna analiza wyników leczenia (z lat 2001–2016) i ustalenie optymalnego czasu trwania obserwacji chorych i interwałów czasowych, w jakich należy wykonywać badania kontrolne.
Poszukiwano odpowiedzi na pytania, czy próba całkowitego endoskopowego usunięcia (en-bloc) raka jelita grubego T1 bez głębokiego naciekania jest uzasadnionym sposobem postępowania i czy zwiększa się w jego następstwie ryzyko przerzutów w węzłach chłonnych bądź nawrotu nowotworu po operacji wtórnej w porównaniu z operacją pierwotną.
Ostrą niewydolnością wątroby (ALF) określa się gwałtowne pogorszenie funkcji wątroby z towarzyszącą encefalopatią przy braku dotychczasowej niewydolności tego narządu. W rutynowej diagnostyce nie udaje się ustalić etiologii ALF u około 12% pacjentów.
Obserwacja chorych z niepowikłanym ostrym zapaleniem uchyłku jelita nie wydłuża czasu trwania choroby w porównaniu z antybiotykoterapią i może być odpowiednim sposobem postępowania w tej grupie chorych.
Stosowanie nowych, wysoko skutecznych i krótkich terapii przeciwwirusowych umożliwia eradykację zakażenia HCV, ale jeśli mimo wyleczenia pacjent nadal będzie miał ryzykowne zachowania, zwiększa to ryzyko ponownej infekcji. Celem opisanego badania było określenie czynników ryzyka reinfekcji HCV po wcześniejszej efektywnej terapii przeciwwirusowej u pacjentów zakażonych HIV.
Zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu E (HEV) nabyte lokalnie w krajach rozwiniętych stanowią problem, o którym wiadomo od niedawna. Bezobjawowy przebieg części tych infekcji ma potencjalnie duże znaczenie dla bezpieczeństwa przetoczeń krwi oraz preparatów krwiopochodnych. Celem prezentowanej pracy była analiza pakietu badań dodatkowych w przebiegającym bezobjawowo zakażeniu genotypem 3 HEV.
Badanie objęło chorych po uszkodzeniu przewodu żółciowego w następstwie cholecystektomii, operowanych w latach 1989–2014.
Czy konieczne jest stosowanie antybiotyków u chorych na ostre kamicze zapalenie pęcherzyka żółciowego leczonych zachowawczo lub poddanych wczesnej cholecystektomii laparoskopowej?
W omawianym badaniu oceniono wpływ zakażenia H. pylori u chorych na lekką lub umiarkowaną POChP, uczestniczących w badaniu Lung Health Study.
Omawiane badanie jest kolejnym, które potwierdza trafność zastosowania testu 6-minutowego marszu jako miary rekonwalescencji po zabiegach w obrębie jelita grubego.
Wyniki badania nad skutecznością doustnej szczepionki przeciwko H. pylori opublikowano w czerwcowym numerze „The Lancet”.
Postępowanie żywieniowe w OZT zależy od stopnia uszkodzenia miąższu trzustki, nasilenia ogólnoustrojowej odpowiedzi zapalnej oraz od dysfunkcji innych narządów, w tym przewodu pokarmowego, i jest podstawowym elementem terapii OZT. O ile samo zastosowanie leczenia żywieniowego nie budzi wątpliwości, o tyle wybór drogi żywienia wzbudza żywe dyskusje od wielu lat.
Przedstawiony przegląd systematyczny z komentarzem prof. Hanny Szajewskiej stanowi podsumowanie aktualnego stanu wiedzy na temat stosowania probiotyków i prebiotyków w leczeniu zespołu jelita drażliwego (IBS) oraz przewlekłego zaparcia idiopatycznego.
Badaniem objęto 1608 chorych z rozpoznanym ostrym zapaleniem pęcherzyka żółciowego.
Badaniami objęto 1691 chorych z krwawieniem z wrzodu żołądka lub dwunastnicy poddanych hemostazie endoskopowej, u których stwierdzono endoskopowe czynniki zwiększonego ryzyka ponownego krwawienia i zgonu.
Podawanie laktulozy jest standardem postępowania terapeutycznego u chorych z EW. Nową propozycją terapeutyczną jest zastosowanie preparatów oczyszczających jelita, dotychczas stosowanych w przygotowaniu pacjentów do kolonoskopii oraz w leczeniu szczególnie uporczywego zaparcia. Preparaty oczyszczające jelito wywołują biegunkę w mechanizmie osmotycznym i w przeciwieństwie do laktulozy nie powodują zmiany kwasowości jelitowej. W przedstawionym badaniu HELP oceniano poprawę stanu neuropsychologicznego chorych z EW po 1. dobie od zastosowania laktulozy, w porównaniu z zastosowaniem roztworu glikolu polietylenowego.
3607 dorosłych chorych poddanych kolonoskopii
Przeprowadzne dotychczas badania kliniczne z randomizacją potwierdzające skuteczność sigmoidoskopii skriningowej w zmniejszeniu zachorowalności i śmiertelności z powodu raka jelita grubego udowodniły zmniejszenie zachorowalności na ten nowotwór średnio o 18–23%, a śmiertelności o 22–31%. Prezentowane badanie jest zatem kolejnym badaniem klinicznym oceniającym skuteczność interwencji endoskopowej w walce z rakiem jelita grubego.
