medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Rozpoznanie neurokiły wymaga potwierdzenia zajęcia układu nerwowego przez krętki Treponema pallidum, jednakże nie ma jednego, wystarczająco czułego i swoistego testu, pozwalającego na zbadanie płynu mózgowo-rdzeniowego i potwierdzenie lub wykluczenie neurokiły.
Wartość prognostyczna oceny reakcji źrenic na światło z wykorzystaniem neurologicznego indeksu źrenic u chorych w stanie śpiączki po NZK - omówienie wyników badania.
Zwiększenie ryzyka udaru obserwowano u dzieci, które chorowały na ospę. Czy podanie "żywej" szczepionki przeciwko ospie wietrznej może również zwiększyć to ryzyko?
Standardowe igły do nakłucia lędźwiowego mają ostro zakończoną końcówkę z otworem pośrodku, natomiast końcówka igły atraumatycznej jest łagodnie stożkowato zakończona, a otwór znajduje się z boku. Po wykonaniu nakłucia lędźwiowego za pomocą igły atraumatycznej (ze stożkowatym zakończeniem) zaobserwowano...
Według autorów dużego francuskiego badania szczepienie nie zwiększa takiego ryzyka. A jakie wyniki uzyskano w badaniu przeprowadzonym w Szwecji i Danii?
Rozpoznanie choroby Parkinsona znacznie zwiększa ryzyko wystąpienia zaburzeń poznawczych i otępienia w przyszłości. Czy jest możliwa wczesna identyfikacja chorych ze zwiększonym ryzykiem otępienia wśród przypadków nowo rozpoznanej choroby Parkinsona? Czy są jakieś nowe praktyczne wskazówki?
Majaczenie występuje bardzo często u chorych w stanach krytycznych. Stwierdzano je nawet u 80% wentylowanych mechanicznie dorosłych chorych na oddziałach intensywnej terapii (OIT).
U pacjentów zakażonych HIV jest większe ryzyko wystąpienia chorób sercowo-naczyniowych, ze szczególnym uwzględnieniem choroby niedokrwiennej serca. Dostępne doniesienia jednoznacznie wykazują, że udar jest ważnym powikłaniem, które jest związane z zakażeniem HIV.
Jaka jest skuteczność i bezpieczeństwo stosowania duloksetyny w porównaniu z placebo w leczeniu dorosłych osób z bolesną neuropatią lub bólem przewlekłym o innej etiologii?
Autorzy badania TEAM-AD podjęli próbę oceny skuteczności i bezpieczeństwa stosowania witaminy E oraz memantyny w monoterapii lub w leczeniu skojarzonym u przyjmujących inhibitory acetylocholinoesterazy chorych na AD o łagodnym lub umiarkowanym stopniu zaawansowania.
Terapia przeciwpłytkowa ma ustaloną pozycję w leczeniu ostrej fazy niedokrwiennego udaru mózgu oraz w profilaktyce wtórnej. Najczęściej stosuje się w tym celu kwas acetylosalicylowy (ASA), chociaż pochodne tienopirydyny (klopidogrel, tiklopidyna) i dipirydamol również uważa się za skuteczne w profilaktyce wtórnej.
Melatonina jest stosowana w leczeniu zespołu opóźnionej fazy zasypiania oraz w zespole nagłej zmiany strefy czasowej (jet lag syndrome). Produkcja melatoniny zmniejsza się wraz z wiekiem i jest mniejsza u osób cierpiących na bezsenność niż u tych, które problemów ze snem nie mają.
Zaburzenia snu, oprócz niekorzystnego wpływu na sprawność psychofizyczną oraz stan psychiczny, zwiększają ryzyko wystąpienia poważnych epizodów sercowo-naczyniowych, w tym udaru mózgu.
Podwójna terapia przeciwpłytkowa, składająca się z klopidogrelu i ASA, jest standardem postępowania u chorych z ostrymi zespołami wieńcowymi lub po implantacji stentu do tętnic wieńcowych czy szyjnych.
Udary zatokowe stanowią około 25% wszystkich udarów niedokrwiennych mózgu. Standardowym postępowaniem w profilaktyce wtórnej po udarze zatokowym jest podawanie ASA.
W tym badaniu z randomizacją autorzy zadali pytanie, czy leczenie skojarzone octanem glatirameru i INF β-1a jest skuteczniejsze i bezpieczniejsze niż stosowanie każdego z tych leków osobno w leczeniu nawracająco-zwalniającej postaci SR.
