Nudności i wymioty występują w około 80% fizjologicznych ciąż. HG skutkujące odwodnieniem i ketonurią są stanem poważniejszym, upośledzającym codzienną aktywność i mogącym zagrażać życiu. Powikłanie to dotyczy do 1,5% ciąż.
Szacuje się, że inwazyjne badania prenatalne (najczęściej amniopunkcję lub biopsję kosmówki [chorionic villus sampling – CVS]) proponuje się blisko 5% ciężarnych (w Wielkiej Brytanii odpowiada to mniej więcej 30 000 kobiet rocznie).
Pierwotny krwotok poporodowy (postpartum haemorrhage – PPH) jest najczęstszą postacią masywnego krwotoku położniczego. Według ogólnie przyjętej definicji pierwotny PPH to utrata co najmniej 500 ml krwi z dróg rodnych następująca w ciągu 24 godzin od porodu.
W dobie powszechnych szczepień, wykonywanych od niemowlęctwa przez dzieciństwo po wiek młodzieńczy, współczesna kobieta planując macierzyństwo, może zapewnić sobie i swojemu przyszłemu potomstwu całkowite zabezpieczenie przed zachorowaniem na wiele aktualnie występujących chorób zakaźnych.
Nudności i wymioty pooperacyjne (postoperative nausea and vomiting – PONV) występują z częstotliwością wahającą się w granicach 8–92%.
Przedstawiony artykuł zawiera aktualne wytyczne The American College of Obstetricians and Gynecologists (ACOG) odnośnie do stosowania hormonalnych środków antykoncepcyjnych w celach niezwiązanych z antykoncepcją.
Celem niniejszej publikacji jest opis oraz, na ile to możliwe, ocena znaczenia problemów związanych z ciążą jednokosmówkową, a także przedstawienie najbardziej wiarygodnych danych uzasadniających określone postępowanie kliniczne, w tym rutynowe monitorowanie stanu płodów oraz leczenie powikłań w ośrodkach 2. i 3. stopnia referencyjności.
Prowadzone od kilku lat populacyjne badania przesiewowe w kierunku wykrywania stanów przedrakowych i wczesnych postaci raka szyjki macicy znajdują się w centrum zainteresowania lekarzy, epidemiologów, twórców systemów zdrowotnych i, przede wszystkim, instytucji finansujących profilaktykę zdrowotną.
United States Preventive Services Task Force (USPSTF) opracowuje zalecenia z zakresu profilaktyki medycznej dla osób bez objawów klinicznych danej jednostki chorobowej. Zalecenia oparte są na przeglądzie systematycznym danych na temat korzyści i szkód oraz na ocenie korzyści netto.
W Wielkiej Brytanii co roku u około 250 000 kobiet przeprowadza się operacje laparoskopowe. Większość z nich przebiega bez komplikacji, jednak w około 1 na 1000 przypadków odnotowuje się poważne powikłania. Uszkodzenia związane z laparoskopią następują zazwyczaj podczas wprowadzania "na ślepo" igieł, trokarów i kaniuli przez ścianę jamy brzusznej. W związku z tym największe ryzyko uszkodzeń przypada na okres od rozpoczęcia operacji do uzyskania pełnego oglądu jamy otrzewnej.
Po urodzeniu się dziecka i ustaniu tętnienia należy zacisnąć pępowinę jałowym zaciskiem i przeciąć ją jałowymi nożyczkami, tak aby długość kikuta wynosiła 2–3 cm.
Niniejsze wytyczne przygotowano, aby dostarczyć dane oparte na klinicznych dowodach naukowych lekarzom szczególnie zainteresowanym omawianym zagadnieniem oraz w celu zaktualizowania wiedzy lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej leczących kobiety, u których rozpoznano zespół wielotorbielowatych jajników (polycystic ovary syndrome – PCOS).
Odbywające się co 2 lata w szwajcarskim miasteczku St. Gallen konferencje na temat leczenia chorych na wczesnego raka piersi weszły na stałe do kalendarza światowych spotkań onkologicznych, głównie z racji przyjmowanych tam uzgodnień wytyczających standardy leczenia cierpiących na ten nowotwór.
Prezentowana praca jest zbiorem wytycznych The Society of Obstetricians and Gynaecologists of Canada (SOGC), obejmujących złożoną problematykę współczesnej diagnostyki śródporodowej, zagadnienia niezwykle skomplikowanego i nadal nie w pełni poznanego.
Prezentowane wytyczne przedstawiają stan współczesnej wiedzy z zakresu prowadzenia nadzoru położniczego nad płodem. Stanowią zbiór zaleceń The Society of Obstetricians and Gynaecologists of Canada (SOGC) skierowanych do pracowników ochrony zdrowia w Kanadzie sprawujących opiekę nad matką, płodem i noworodkiem.
Mianem WP określa się obniżenie sznura pępowinowego w kanale szyjki macicy obok części przodującej (wypadnięcie ukryte) lub przed nią (jawne) przy przerwanych błonach płodowych.
W artykule przedstawiono w skrócie aktualne wytyczne Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego dotyczące postępowania w ostrej zatorowości płucnej, w tym następujące zagadnienia: czynniki ryzyka, klasyfikację ciężkości choroby, zasady ustalania rozpoznania, metody leczenia, profilaktykę wtórną.
Celem niniejszych wytycznych jest przegląd metod diagnostycznych i terapeutycznych stosowanych w leczeniu zespołu napięcia przedmiesiączkowego (premenstrual syndrome – PMS), a w szczególności przedstawienie dostępnych metod farmakoterapii i leczenia niefarmakologicznego.
Wirusowe zapalenie wątroby typu A, B i C - rozpoznanie, leczenie i zapobieganie. Szczególne sytuacje kliniczne.