medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Chemioterapia cytotoksyczna i leczenie za pomocą przeszczepiania krwiotwórczych komórek macierzystych (HSCT) zwiększają ryzyko wystąpienia zakażenia u chorych na chorobę nowotworową, szczególnie w okresie neutropenii. Profilaktyka i odpowiednie leczenie gorączki neutropenicznej mają u takich chorych zasadnicze znaczenie, ponieważ częstość poważnych powikłań w przebiegu gorączki neutropenicznej wynosi 25–30%, natomiast śmiertelność sięga 11%.
American Society of Clinical Oncology (ASCO) i Cancer Care Ontario (CCO) z udziałem panelu ekspertów z zakresu onkologii, chirurgii i radiologii dokonały przeglądu piśmiennictwa medycznego dotyczącego leczenia chorych na szpiczaka, opublikowanego w latach 2005–2018. W sformułowanych tu wytycznych uwzględniono wyniki 124 badań. Ta część tekstu zawiera wytyczne odnośnie do postępowania z chorymi niekwalifikującymi się do autoHSCT oraz w przypadku szpiczaka nawrotowego.
Nowotworowy płyn w jamie opłucnej (NPJO) występuje u około 15% chorych na nowotwór złośliwy. Najczęściej objawia się dusznością. Obecność płynu w jamie opłucnej wiąże się zwykle z zaawansowaną chorobą nowotworową i złym rokowaniem. Jak postępować w poszczególnych sytuacjach?
Omówienie aktualnych (2017) zaleceń ESPEN dotyczących leczenia żywieniowego osób chorujących na choroby zapalne jelit podzielono na 4 części.
American Society of Clinical Oncology (ASCO) i Cancer Care Ontario (CCO) z udziałem panelu ekspertów z zakresu onkologii, chirurgii i radiologii dokonały przeglądu piśmiennictwa medycznego dotyczącego leczenia chorych na szpiczaka, opublikowanego w latach 2005–2018. W sformułowanych tu wytycznych uwzględniono wyniki 124 badań.
Dotąd nie wypracowano standardów postępowania w przypadku dolegliwości bólowych związanych ze złamaniami kompresyjnymi kręgów w przypadku szpiczaka mnogiego. Wprowadzenie minimalnie inwazyjnych zabiegów, takich jak kifoplastyka balonowa i przezskórna wertebroplastyka pozwala w krótkim czasie przywrócić funkcje motoryczne z jednoczesnym zadowalającym uśmierzeniem bólu.
Niejako z historycznego punktu widzenia rany to przedmiot zainteresowania i pole działania chirurgów ogólnych oraz chirurgów każdej specjalności szczegółowej. Jak w przypadku każdej interwencji medycznej, zachodzi potrzeba określenia wskazań do zastosowania antyseptyków przeznaczonych do pielęgnacji ran. Niniejsze uzgodnione stanowisko ekspertów wypełnia lukę w tym względzie.
Omówienie aktualnych (2017) zaleceń ESPEN dotyczących leczenia żywieniowego osób chorujących na choroby zapalne jelit podzielono na 4 części.
Niniejsza część odnosi się szczególnie do aspektów chirurgicznych.
Przedstawione wytyczne zostały sformułowane na podstawie przeglądu piśmiennictwa na ten temat, w wyniku wypracowania konsensusu przez międzynarodowy panel ekspertów. Zawarto w nich wskazania do radioterapii, zasady planowania leczenia, szczegóły przeprowadzania radioterapii i zasady oceny kontrolnej w przypadku guzów odosobnionych. Omówiono także rolę paliatywnej radioterapii w leczeniu chorych na szpiczaka plazmocytowego.
W artykule zaprezentowano najbardziej istotne zdarzenia niepożądane związane ze stosowaniem nowych leków w terapii szpiczaka plazmocytowego, odnotowane w badaniach klinicznych, na bazie których stworzono zalecenia National Comprehensive Cancer Network (NCCN), oraz proponowane metody ich prewencji i leczenia.
Omówienie aktualnych (2017) zaleceń ESPEN dotyczących leczenia żywieniowego osób chorujących na choroby zapalne jelit podzielono na 4 części.
W sierpniu 2018 roku opublikowano opracowany przez European School of Oncology (ESO) i European Society for Medical Oncology (ESMO) konsensus dotyczący postępowania w przypadku zaawansowanego raka piersi. Jest to kolejna, czwarta aktualizacja międzynarodowych wytycznych (4th International Consensus Guidelines for Advanced Breast Cancer – ABC4). W tym tekście omówiono zalecenia dotyczące przerzutowego raka piersi.
W sierpniu 2018 roku opublikowano opracowany przez European School of Oncology (ESO) i European Society for Medical Oncology (ESMO) konsensus dotyczący postępowania w przypadku zaawansowanego raka piersi. Jest to kolejna, czwarta aktualizacja międzynarodowych wytycznych (4th International Consensus Guidelines for Advanced Breast Cancer – ABC4), których podstawą są wyniki głosowania przeprowadzonego przez ekspertów w sprawie poszczególnych zagadnień.
Omówienie aktualnych (2017) zaleceń ESPEN podzielono na 4 części.
W ostatniej części zaleceń poruszono problemy związane z żywieniem chorych w ostatniej, terminalnej fazie choroby nowotworowej. Jakie są wytyczne w zakresie żywienia chorych w tym okresie życia? Prezentujemy je wraz z komentarzem eksperta.
Jakie są zalecenia w zakresie dopuszczalnego wysiłku fizycznego, masy ciałą i sposobu odżywiania w przypadku ozdrowieńców i osób po zakończonym leczeniu przeciwnowotworowym?
Przedstawiamy szczegółowe zalecenia European Society of Breast Imaging (EUSOBI) dotyczące techniki wykonywania badania mammograficznego, przebiegu badania oraz sposobu przekazania wyników pacjentkom.
Konkretne sytuacje kliniczne wymagają odpowiedniego postępowania żywieniowego. Podczas intensywnej chemioterapii i po przeszczepieniu macierzystych komórek krwiotwórczych zaleca się utrzymywanie aktywności fizycznej i zapewnienie odpowiedniej ilości przyjmowanych pokarmów. Czy stosowć wówczas żywienie dojelitowe i/lub pozajelitowe? Czy zmieniać sposób żywienia poczas chemioterapii wysokodawkowej?
Jakie żywienie należy zapewnić chorym w trakcie leczenia przeciwnowotworowego? Czy w trakcie konwencjonalnej terapii cytotoksycznej lub celowanej stosować dodatkową suplementację, na przykład glutaminy? W jakich przypadkach wdrożyć ewentualnie żywienie dojelitowe i pozajelitowe?
Radioterapia obszaru głowy i szyi, klatki piersiowej, jamy brzusznej czy miednicy jest leczeniem agresywnym, o dużym ryzyku powikłań, takich jak zapalenie błoń śluzowych, popromienne zapalenie przełyku, ostre lub przewlekłe popromienne zapalenia jelit, które mogą skutkować zespołem złego wchłaniania i biegunką, Jak postępować w tych sytuacjach, aby żywienie chorego było optymalne?
