Duszność jest objawem często występującym u chorych na zaawansowane nowotwory. Zespół ekspertów z Cancer Care Ontario opracował, opierając się na zasadach evidencebased medicine (EBM), wytyczne farmakologicznego leczenia duszności. Artykuł jest podsumowaniem pełnej wersji tych wytycznych.
Cel niniejszych wytycznych stanowi przedstawienie aktualnych danych dotyczących sposobów prowadzenia porodu w przypadku położenia miednicowego płodu. Zakres tematów obejmuje podejmowanie decyzji odnośnie do sposobu oraz technik stosowanych podczas porodu. Wytyczne nie omawiają opieki przed- i poporodowej.
Mimo że co trzeciego raka piersi rozpoznaje się obecnie u kobiety po 65. roku życia, to nie ma powszechnie uznanych zaleceń odnoszących się w szczególności do postępowania w tej grupie wiekowej. Na przeszkodzie w ich ustaleniu stoi przede wszystkim brak danych z badań klinicznych, w których z różnych względów osoby starsze nie są reprezentowane w stopniu uwzględniającym ich rzeczywisty udział w populacji chorych. Zadania opracowania wytycznych odnoszących się do leczenia tej grupy chorych podjęło się International Society of Geriatric Oncology (ISGO), które przygotowało niniejsze zalecenia odnośnie do diagnostyki i leczenia raka piersi u osób starszych.
Z ponad 100 poznanych typów ludzkiego wirusa brodawczaka (human papilloma virus – HPV) więcej niż 30 może stanowić przyczynę zakażeń narządów płciowych, w większości przebiegających bezobjawowo, a przez to niediagnozowanych.
Mianem obrotu zewnętrznego do położenia główkowego (external cephalic version – ECV) określa się przemieszczenie płodu do położenia główkowego dokonane przez powłokę brzuszną matki. W niniejszych wytycznych zebrano dane dotyczące rutynowego stosowania ECV w przypadku położenia miednicowego. ECV wykonuje się w celu zmniejszenia częstości występowania w terminie porodu położenia miednicowego oraz związanego z nim ryzyka, zwłaszcza dotyczącego cięcia cesarskiego, którego można uniknąć.
Artykuł zawiera praktyczne informacje wybrane z aktualnego stanowiska American Heart Association dotyczącego nadciśnienia tętniczego opornego. Przedstawiono w nim: 1) definicję, częstość występowania i rokowanie, 2) przyczyny oporności rzekomej, 3) czynniki odpowiedzialne za oporność nadciśnienia tętniczego na leczenie, w tym przyczyny nadciśnienia tętniczego wtórnego, 4) ocenę pacjenta z nadciśnieniem tętniczym opornym, 5) zasady leczenia.
Nadciśnienie tętnicze oporne jest częstym problemem klinicznym zarówno w praktyce lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej, jak i specjalistów.
VI część opracowania zaleceń ACIP dotyczy wykonywania szczepień w szczególnych sytuacjach. Czytelnik dowie się z tego artykułu, czy można szczepić w trakcie podawania leków przeciwdrobnoustrojowych, czy wykonywać próbę tuberkulinową w okresie szczepienia, jak postępować z pacjentami uczulonymi na jaja kurze, żelatynę i lateks, czy aktualnie stosowane szczepionki zawierają tiomersal, jak należy szczepić dzieci urodzone przedwcześnie, czy można szczepić kobiety karmiące piersią i będące w ciąży oraz jak szczepić osoby z zaburzeniami krzepnięcia.
Artykuł zawiera aktualne zalecenia Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego dotyczące stymulacji elektrycznej serca u chorych z: 1) chorobą węzła zatokowego; 2) zaburzeniami przewodzenia przedsionkowo-komorowego; 3) przewlekłym blokiem dwuwiązkowym i trójwiązkowym; 4) zespołem długiego QT; 5) omdleniem odruchowym; 5) zawałem serca; 6) kardiomiopatią przerostową; 7) sercem przeszczepionym; 8) niewydolnością serca (stymulacja resynchronizująca).
Zespół policystycznych jajników (polycystic ovary syndrome – PCOS) to powszechne zaburzenie, występujące u 5–10% kobiet w wieku prokreacyjnym i stanowiące w krajach rozwiniętych najczęstszą przyczynę niepłodności z powodu braku jajeczkowania.
W artykule przedstawiono aktualne praktyczne informacje na temat półpaśca, w tym: 1) aspekty epidemiologiczne; 2) diagnostykę różnicową i badania laboratoryjne; 3) powikłania półpaśca; 4) leczenie chorych immunokompetentnych i chorych z upośledzoną odpornością.
Krwotok śródmózgowy (intracerebral hemorrhage – ICH) należy do najpoważniejszych postaci udaru.
Sepsa jest częstą chorobą charakteryzującą się współwystępowaniem zakażenia i ogólnoustrojowej reakcji zapalnej.
Artykuł zawiera zalecenia dotyczące rozpoznania i leczenia ciężkiej sepsy i wstrząsu septycznego, pochodzące z najnowszych, zaktualizowanych wytycznych opracowanych przez międzynarodowy zespół ekspertów.
Celem tych wytycznych jest pomoc lekarzom zajmującym się chorobami klatki piersiowej w osiągnięciu jak najlepszych wyników leczenia chorych przy zastosowaniu najnowszych technik i wiedzy opartej na danych naukowych.
Światowa Inicjatywa Zwalczania Astmy (Global Initiative for Asthma – GINA) została zainicjowana na początku lat 90. XX w. pod auspicjami amerykańskiego Narodowego Instytutu Serca, Płuc i Krwi (National Heart, Lung and Blood Institute – NHLBI), wchodzącego w skład National Institutes of Health, oraz Światowej Organizacji Zdrowia (WHO).
V część opracowania zaleceń ACIP dotyczy szczepień zalecanych i przeciwwskazanych w różnych sytuacjach związanych z zaburzeniem odporności. Omówiono szczepienia, które należy podać, aby zapobiec chorobom o ciężkim przebiegu, oraz te, których należy unikać, gdyż grożą wystąpieniem ciężkich niepożądanych odczynów poszczepiennych. Czy można szczepić osoby zakażone HIV, z chorobą nowotworową, w trakcie chemioterapii? Czy konieczne jest ponowne szczepienie po przeszczepie macierzystych komórek krwiotwórczych? Czy można wykonywać szczepienia podczas glikokortykosteroidoterapii? W niniejszym opracowaniu Czytelnik znajdzie odpowiedzi zarówno na te, jak i inne ciekawe pytania.