Rola inhibitora fosfodiesterazy typu 4 – roflumilastu w leczeniu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc

Rola inhibitora fosfodiesterazy typu 4 – roflumilastu w leczeniu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc
08.03.2010
Jadwiga A. Wedzicha

Artykuł napisany specjalnie dla Medycyny Praktycznej i Polskiego Archiwum Medycyny Wewnętrznej.

Jadwiga A. Wedzicha
Professor of Respiratory Medicine,
UCL Medical School,
Londyn, Wielka Brytania

Tłumaczył dr med. Filip Mejza
Skróty: GKS – glikokortykosteroid(y), PDE4 – fosfodiesteraza typu 4, POChP – przewlekła obturacyjna choroba płuc

Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) jest jedną z głównych przyczyn chorobowości i umieralności na świecie. W ciągu ostatnich 5 lat opublikowano duże wieloośrodkowe badania kliniczne, o odpowiedniej mocy statystycznej – TORCH[1], INSPIRE[2] i UPLIFT[3], które wykazały skuteczność kilku różnych terapii w POChP, takich jak: wziewne długo działające β2-mimetyki i leki przeciwcholinergiczne stosowane jako leki rozkurczające oskrzela, glikokortykosteroidy (GKS) wziewne oraz leczenie skojarzone &beta2-mimetykiem i GKS wziewnym. Zaobserwowano, że powodują one zmniejszenie częstości zaostrzeń, poprawę jakości życia oraz graniczne zmniejszenie umieralności.[1,3] Jednakże zmniejszenie częstości zaostrzeń POChP wyniosło w przybliżeniu tylko 20–25%. Trudniej było wykazać wpływ tych terapii na progresję POChP w postaci zahamowania utraty FEV1, i tylko we wtórnej analizie danych z badania TORCH stwierdzono taki efekt leczenia skojarzonego.[1,4]

Zdjęcie tygodnia

Zadaj pytanie/Podziel się swoim doświadczeniem

Masz wątpliwości w zakresie pulmonologii? Nie wiesz jak postąpić? Sytuacja kliniczna jest nietypowa? Wyślij pytanie, dostaniesz indywidualną odpowiedź eksperta!