Czy leczenie zaparcia u dzieci z zaburzeniami behawioralnymi lub psychicznymi różni się od postępowania z pacjentami bez tych czynników ryzyka?

Odpowiedź

dr hab. n. med. Andrea Horvath
Klinika Pediatrii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego

U dzieci z zaburzeniami behawioralnymi, szczególnie ze spektrum autyzmu (ASD), zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego tworzą całokształt zaburzeń rozwoju i dotyczą 9–90% z nich. Badania obserwacyjne i epidemiologiczne wskazują, że zaparcie czynnościowe rozpoznaje się u 4,3–45,5% dzieci z zaburzeniami behawioralnymi. ASD, któremu towarzyszy:

• wybiórczość jedzenia
• skłonność do stereotypii
• lęki i wycofanie społeczne
• stosowanie skrajnie wybiórczych (niesprawdzonych medycznie) diet eliminacyjnych, może nasilać zaburzenia rytmu wypróżnień.

Leczenie zaparcia czynnościowego u dziecka z ASD jest takie samo jak w ogólnej populacji. Podstawą postępowania są makrogole stosowane początkowo w dawce odbarczającej jelito, a następnie w dawce podtrzymującej. Modyfikacja diety ma korzystny wpływ na funkcjonowanie jelit i mikrobiotę, może zmniejszyć nasilenie niektórych objawów ze strony przewodu pokarmowego u dzieci z ASD, ale tylko w połączeniu z terapią przeciwzaparciową. U dzieci z zaburzeniami behawioralnymi należy szczególnie dbać o regularny rytm wypróżnień, bowiem wszystkie dolegliwości gastryczne mogą się przekładać bezpośrednio na funkcjonowanie dziecka.