AIDS
Wywiady
Najważniejsze czynniki ryzyka infekcji i reinfekcji HCV w populacji osób zakażonych HIV

Najważniejsze czynniki ryzyka infekcji i reinfekcji HCV w populacji osób zakażonych HIV

24.01.2018

Jürgen Rockstroh, MD
University Hospital Bonn, Niemcy

Nagranie zostało zrealizowane podczas konferencji EACS 2017 w Mediolanie

Wybrane treści dla pacjenta

Mięsak Kaposiego – jak wygląda, objawy, przyczyny, rokowanie Mięsak Kaposiego to nowotwór złośliwy, który najczęściej lokalizuje się na skórze i ma postać guza, uwypuklenia lub plam różnego koloru. Jest wynikiem zakażenia wirusem opryszczki typu 8 (HHV-8). Rokowanie jest dobre.
WZW typu C i przewlekłe zapalenie wątroby Wirus HCV to wirus zapalenia wątroby typu C. Powoduje on zapalenie wątroby, które u 50–85% chorych po fazie ostrej (ostre zapalenie wątroby typu C) przechodzi w przewlekłe zapalenie wątroby typu C. Nieleczone przewlekłe WZW typu C powoduje wiele poważnych powikłań. Istnieją skuteczne i bezpieczne leki, dlatego ważne jest jak najszybsze wykrycie zakażenia, aby nie dopuścić do rozwoju niekorzystnych konsekwencji zdrowotnych.
Zespół nabytego niedoboru odporności (AIDS) Rozpoznanie AIDS u osoby z potwierdzonym zakażeniem HIV ustala się na podstawie wystąpienia u pacjenta jednej z chorób wskaźnikowych. Diagnostyka jest zawsze ukierunkowana objawami zgłaszanymi przez pacjenta oraz nieprawidłowościami w badaniu fizykalnym stwierdzonymi przez lekarza.
Zakażenia wywołane przez wirusy herpes HHV-6, HHV-7 i HHV-8 Większość zakażeń wywołanych przez HHV-6, HHV-7 i HHV-8 przebiega bezobjawowo. Jeżeli objawy kliniczne wystąpią, to zazwyczaj przyjmują postać niecharakterystycznej choroby gorączkowej lub – w przypadku wirusów HHV-6 i HHV-7 – gorączki trzydniowej.
Ostre wirusowe zapalenie wątroby (WZW) Wirusowe zapalenia wątroby to grupa chorób wątroby, w których przebiegu dochodzi do jej uszkodzenia – powstania zmian zapalno-martwiczych, a ich czynnikami sprawczymi są wirusy. Najczęściej występują: wirusowe zapalenie wątroby typu A, B i C. Wirus zapalenia wątroby typu A powoduje jedynie ostre wirusowe zapalenie wątroby, a B i C także przewlekłe. Wirusowemu zapaleniu wątroby mogą nie towarzyszyć żadne objawy lub występują tylko niewielkie dolegliwości – zmęczenie, złe samopoczucie. Zauważalne objawy, takie jak żółtaczka obserwuje się tylko u części pacjentów. Aby zapobiegać tym chorobom należy przestrzegać zasad higieny, a w przypadku WZW A i B – także się szczepić
Ostre wirusowe zapalenie wątroby u dziecka Ostre wirusowe zapalenie wątroby to choroba charakteryzująca się szybko postępującym uszkodzeniem komórek wątrobowych (hepatocytów) wywołanym przez wirusy.
Czy ilością krwi jaką przenosi komar można się zarazić np. wirusem HIV lub HCV? Wiem, że komary w Polsce nie przenoszą wirusów krwiopochodnych przez ukąszenie. Jednak zastanawia mnie, czy jest możliwe zakażenie wirusem krwiopochodnym w sytuacji, gdy najedzonego cudzą zakażoną krwią komara rozdusimy na sobie w miejscu, gdzie jest rana?
Przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby u dzieci Przewlekłe wirusowe zapalenia wątroby u dzieci, w praktyce wywoływane przez wirusy zapalenia wątroby typu B i C najczęściej przebiegają skąpoobjawowo, mogą jednak powodować poważne powikłania, takie jak marskość wątroby czy rak wątrobowokomórkowy. Wprowadzenie obowiązkowych szczepień przeciwko HBV u dzieci pozwoliło praktycznie wyeliminować przypadki WZW typu B. Obecnie pojedyncze zachorowania w Polsce dotyczą wyłącznie osób niezaszczepionych, często przybywających z innych krajów.
Zakażenie HIV HIV to ludzki wirus nabytego niedoboru odporności, który powoduje upośledzenie odporności zakażonej osoby. Objawy HIV zależą od fazy zakażenia, na początku mogą występować: zapalenie gardła, powiększenie węzłów chłonnych, gorączka, wysypka, ból mięśni i stawów, a następnie choroba wchodzi w okres bezobjawowy, który może trwać nawet wiele lat. Źródłem zakażenia jest osoba zakażona HIV, a zakażenie jest przenoszone przez krew, kontakt seksualny oraz z matki na dziecko podczas porodu lub przez mleko matki.

Nie przegap

Materiały Sponsora

Skuteczność terapii długodziałającej kabotegrawir + rilpiwiryna w porównaniu do codziennej terapii doustnej u osób mających trudności z przestrzeganiem zaleceń - informacja prasowa

5 lat doświadczeń i ponad 100 000 pacjentów na świecie na terapii długodziałającej

56% osób żyjących z HIV nie jest w pełni zadowolonych z obecnego leczenia. Czas zapytać dlaczego.

Studium przypadku

dr hab. Monika Bociąga-Jasik
Klinika Chorób Zakaźnych i Tropikalnych CM UJ w Krakowie

Wykłady

Jak stworzyć w gabinecie lekarskim atmosferę zaufania i oswoić wstyd pacjentów?

Starzenie się osób żyjących z HIV - problemy i wyzwania

dr hab. n. med. Magdalena Suchacz
Klinika Chorób Zakaźnych, Tropikalnych i Hepatologii WUM, Wojewódzki Szpital Zakaźny w Warszawie

Rola receptorów RIG-I-podobnych oraz receptorów Toll-podobnych w modulowaniu współzakażenia HIV/CMV

dr n. med. Agnieszka Jabłońska
Pracownia Immunologii Doświadczalnej i Translacyjnej, Instytut Biotechnologii Uniwersytetu Gdańskiego

Ostre zakażenia i wczesne leczenie HCV

dr n. med. Iwona Cielniak
SPZOZ Wojewódzki Szpital Zakaźny w Warszawie

PreP w praktyce. Doświadczenia z Barcelona Check Point

dr n. med. Mariusz Łucejko

Napisz do nas

Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek, zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.