medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
W jaki sposób zwiększa się ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej w przypadku nałożenia się trombofilii wrodzonej i nabytej?
Pacjent po ostrej zatorowości płucnej powinien mieć zaplanowaną wizytę lekarską po 3–6 miesiącach od wystąpienia choroby. Jeśli po tym okresie utrzymuje się duszność wysiłkowa, należy przeprowadzić pełną diagnostykę różnicową uwzględniającą m.in. chorobę wieńcową oraz przewlekłe zakrzepowo-zatorowe nadciśnienie płucne. Zasady diagnostyki przedstawia prof. Piotr Pruszczyk.
Czy złożona trombofilia wrodzona jest wskazaniem do profilaktyki farmakologicznej w czasie ciąży?
W jaki sposób powinna przebiegać diagnostyka takiego pacjenta?
Jaki jest wpływ zakażenia SARS-CoV-2 na przebieg i leczenie ITP?
Na czym polega badanie tomograficzne w algorytmie zatorowości płucnej i czy pozwala ono na równoczesną ocenę innych patologii?
Jak leczyć przeciwzakrzepowo chorego cierpiącego na schorzenie hematologiczne powodujące małopłytkowość lub skazę krwotoczną?
Czy pacjent z zakrzepicą żył siatkówki wymaga leczenia szpitalnego? Jeśli tak, to na jaki oddział należy go skierować?
Czy u pacjenta z podejrzeniem zakrzepicy żył siatkówki należy zastosować heparynę lub inną formę leczenia przeciwkrzepliwego do czasu konsultacji okulistycznej?
Czy oznaczenie poziomu dimerów D może pomóc w różnicowaniu starej zakrzepicy i starej zakrzepicy z komponentą świeżej?
Jak duża jest szansa na poprawę stanu pacjenta w przypadku kontynuacji leczenia przeciwkrzepliwego do 6 miesięcy, jeżeli po 3 miesiącach nie nastąpiła istotna poprawa? Czy należy raczej kierować pacjenta do ośrodka specjalistycznego już po 3 miesiącach?
Jakie objawy powinny skłonić lekarza do rozpoczęcia u pacjenta diagnostyki w kierunku zespołu antyfosfolipidowego?
Czy pacjenci po epizodzie ŻChZZ mogą być bezpiecznie szczepieni przeciwko COVID-19?
W jakich sytuacjach można rozwżyć takie postępowanie?
W Polsce działa już kilka zespołów leczenia ostrej zatorowości płucnej (PERT) skoncentrowanych wokół ośrodków klinicznych. Prof. Grzegorz Kopeć przedstawia sytuacje kliniczne, w których przydatna może być konsultacja z zespołem PERT.
Czy u pacjenta ze skazą krwotoczną może wystąpić zakrzepica?
Wyniki ostatnich badań wskazują, że korzyści ze stosowania potrójnej terapii przeciwzakrzepowej po ostrym zespole wieńcowym występują jedynie w krótkim czasie po zachorowaniu. Czy dotyczy to również pacjentów stosujących heparynę drobnocząsteczkową zamiast leków doustnych? Na pytanie odpowiada prof. Andrzej Budaj.
Czy w przypadku nawrotu ŻChZZ u pacjenta przyjmującego DOAC należy zastosować antagonistów witaminy K, jeżeli zachodzi podejrzenie, że pacjent ten stosuje lek nieregularnie lub pomija dawki?
Dr Marzena Frołow przedstawia etapy diagnostyki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjenta zgłaszającego się na szpitalny oddział ratunkowy z uwzględnieniem oceny prawdopodobieństwa choroby, uciskowego testu ultrasonograficznego oraz pomiaru stężenia dimeru D.
Prof. Jacek Legutko omawia testy diagnostyczne stosowane do diagnostyki choroby wieńcowej u pacjentów, u których nie stwierdza się zwężeń w tętnicach wieńcowych.
