medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Obrazowanie optyczne wykorzystuje właściwości światła emitowanego między innymi przez źródło promieniowania podczerwonego do obrazowania cech anatomicznych lub właściwości chemicznych materii. Obecnie w obrazowaniu optycznym używa się 3 głównych rodzajów znaczników: białek fluorescencyjnych, znaczników bioluminescencyjnych i barwników fluorescencyjnych. Ta ostatnia grupa jest stosunkowo łatwa do uzyskania, co stwarza to możliwość szybszego - w porównaniu z metodami wymagającymi inżynierii genetycznej - wprowadzenia barwników fluorescencyjnych do zastosowań klinicznych. W niniejszym artykule przedstawiono aktualne zastosowania kliniczne barwników fluorescencyjnych, ze szczególnymi uwzględnieniem biopsji węzła wartowniczego.
Pozytonowa tomografia emisyjna (positron emission tomography - PET) stanowi jeden z najważniejszych kroków naprzód w dziedzinie obrazowania w onkologii. W pierwszej części artykułu, opublikowanej w "Medycyny Praktycznej – Onkologii" 4/2010, omówiono zasadę działania PET, informacje uzyskiwane za pomocą tej metody obrazowania (także w przypadku skojarzenia z TK), jej ograniczenia oraz rodzaje stosowanych znaczników. W drugiej części, ukazującej się w bieżącym zeszycie, przedstawiono wyniki stosowania PET i PET/TK w przypadku konkretnych nowotworów złośliwych.
Sepsa (dawniej posocznica) jest częstym i niejednorodnym zespołem klinicznym, który definiuje się jako całokształt zjawisk patofizjologicznych określanych mianem ogólnoustrojowej reakcji zapalnej (systemic inflammatory response syndrome – SIRS), wywołanych zakażeniem.
Jednym z zadań lekarza rodzinnego oraz jednym z operacyjnych celów Narodowego Programu Zdrowia jest realizacja pierwotnej profilaktyki chorób zakaźnych poprzez szczepienia ochronne. Zarówno zagadnienia związane z rozpoznawaniem i leczeniem chorób zakaźnych, jak i problematyka wakcynologiczna stanowi element programów szkolenia przed- i podyplomowego w zakresie medycyny rodzinnej.
Artykuł dotyczy ważnego zagadnienia, jakim jest ustalenie właściwej szerokości marginesu operacyjnego w przypadku leczenia oszczędzającego podejmowanego u chorych na niezaawansowanego raka piersi. Na ocenę stanu marginesu operacyjnego duży wpływ ma technika patologiczna (zabarwienie krawędzi/prostopadłe przekroje lub styczne oddzielenie wierzchniej warstwy tkankowej), postępowanie pooperacyjne (wykonywanie mammografii preparatu operacyjnego z uciskiem) i inne czynniki. Nie ma dotąd powszechnie obowiązującej definicji "ujemnych" marginesów operacyjnych w przypadku raka naciekającego (nieobecność guza w zabarwionej powierzchni lub co najmniej kilkumilimetrowy odstęp pomiędzy krawędzią guza i krawędzią preparatu). Autorka analizuje dostępne dane naukowe i przedstawia proste zalecenia kliniczne na ten temat odnoszące się do naciekającego i przedinwazyjnego raka piersi.
Autorka na podstawie wyników dotychczas przeprowadzonych badań klinicznych przedstawia aktualne możliwości hamowania postępu retinopatii cukrzycowej.
Wyniki wielu badań wskazują, że leczenie oszczędzające stosowane po chemioterapii indukcyjnej jest możliwe u wybranych chorych na miejscowo zaawansowanego raka piersi, dla których alternatywą byłaby amputacja piersi. W artykule dokonano przeglądu danych dotyczących tego zagadnienia, zwrócono uwagę na aspekty praktyczne (np. konieczność oznaczenia położenia raka przed rozpoczęciem indukcyjnej chemioterapii), a także omówiono zagrożenia związane z nawrotem lokoregionalnym.
Przewlekła, najczęściej powoli postępująca, symetryczna polineuropatia dystalna z przeważającymi objawami ruchowymi i zazwyczaj mniej nasilonymi objawami czuciowymi, uwarunkowana mutacjami licznych genów kodujących białka odpowiedzialne za prawidłową strukturę i czynność nerwów obwodowych.
Zakażenia skóry i tkanek miękkich, zwłaszcza powikłane, stanowią jeden trudniejszych problemów leczniczych, wymagających często oprócz działań chirurgicznych skutecznej antybiotykoterapii.
Zakażenia są jedną z najważniejszych przyczyn nowotworów złośliwych na świecie. Ostrożne szacunki wskazują, że w 2002 roku 18% nowotworów złośliwych można było przypisać czynnikom zakaźnym. Spośród związanych z zakażeniem najczęściej występują nowotwory złośliwe żołądka, wątroby i szyjki macicy. Wiele spośród tych zachorowań można przypisać zakażeniom wywołanym odpowiednio przez Helicobacter pylori, wirusy zapalenia wątroby typu B i C oraz ludzki wirus brodawczaka (human papilloma virus – HPV). W artykule pochodzącym z International Agency for Research on Cancer (IARC) przedstawiono bieżącą sytuację epidemiologiczną w odniesieniu do wymienionych zakażeń oraz omówiono charakter zależności łączącej czynniki zakaźne z występowaniem nowotworów złośliwych.
Dopalacze (ang. legal highs, smarts, boosters) to potoczna nazwa substancji psychoaktywnych, syntetycznych lub ziołowych, używanych w celu wywołania efektów możliwie zbliżonych do działania nielegalnych substancji psychoaktywnych.
Preparaty całokomórkowe (whole cell pertussis vaccines – Pw) – zawierają inaktywowane formaldehydem lub ogrzewaniem pałeczki krztuśca (najczęściej kilku różnych szczepów). Jednorazowe szczepienie to podaż około 3000 antygenów. Pierwsze szczepionki opracowano w latach 30. ubiegłego wieku. Na masową skalę są stosowane od lat 50.
Pierwsze, pochodzące z roku 1968, doniesienia o pacjentach, którzy przeżyli dzięki całkowitemu żywieniu pozajelitowemu (total parenteral nutrition – TPN) postawiły chirurgów dziecięcych przed nowymi wyzwaniami, zwłaszcza w aspekcie możliwości leczenia operacyjnego dzieci z zespołem krótkiego jelita (short bowel syndrome – SBS).
Pozytonowa tomografia emisyjna (positron emission tomography - PET) stanowi jeden z najważniejszych kroków naprzód w dziedzinie obrazowania w onkologii. W pierwszej części artykułu omówiono zasadę działania PET, informacje uzyskiwane za pomocą tej metody obrazowania (także w przypadku skojarzenia z tomografią komputerową [TK]), jej ograniczenia oraz rodzaje stosowanych znaczników. W drugiej części, która ukaże się w następnym numerze "Medycyny Praktycznej – Onkologii", przedstawione zostaną wyniki stosowania PET i PET/TK w przypadku konkretnych nowotworów złośliwych.
Niewystarczająca skuteczność leków przeciwdepresyjnych (LPD) w przypadku chorych z zaburzeniami depresyjnymi jest powodem poszukiwania nowych strategii terapeutycznych.
W komentowanym przeglądzie omówiono nie tylko oddziaływanie leków stosowanych w terapii chorych na depresję na funkcje seksualne, ale też podano wyniki wykonanych w trakcie czynności seksualnych badań neuroobrazowych mózgu i porównania odnoszące się do funkcjonowania tego organu u osób cierpiących na depresję.
Komentowany artykuł stanowi bardzo udaną próbę poszerzenia cennej dla lekarzy praktyków wiedzy na temat masturbacji dziecięcej.
Zgodnie ze stwierdzeniem autora artykułu, osteoporozę u dzieci z definicji można rozpoznać, gdy dojdzie do zmniejszenia masy kostnej oraz złamania patologicznego.
Leczenie zachowawcze dostępne dla chorych na rozsianego raka piersi obejmuje szeroki wachlarz możliwości, w tym chemioterapię, hormonoterapię, stosowanie przeciwciał skierowanych przeciw czynnikom wzrostu istotnym dla rozwoju raka, inhibitorów kinazy tyrozynowej oraz postępowanie wspomagające. Duża liczba możliwości leczniczych przyczyniła się do znacznej poprawy rokowania u części chorych na rozsianego raka piersi. W artykule przedstawiono trzeci, aktualny konsensus postępowania u chorych na rozsianego raka piersi opracowany w 2009 roku przez Central European Cooperative Oncology Group (CECOG).
Niedokrwistość jest niezależnym czynnikiem rokowniczym powikłań i zgonu u chorych z zastoinową niewydolnością serca (ZNS). Związek niedokrwistości z niekorzystnym przebiegiem choroby stał się podstawą hipotezy, że leczenie niedokrwistości może poprawić rokowanie u chorych z ZNS.
