medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Dokładna częstość urazów narządów płciowych jest nieznana, opublikowano bowiem zaledwie kilka badań epidemiologicznych.
Leczenie insuliną po raz pierwszy zastosowano w 1922 roku, podając insulinę krótko działającą przed każdym posiłkiem oraz jedno wstrzyknięcie w nocy, zwykle około godziny 1.00.
W niniejszym przeglądzie osobno omówiono noworodki i niemowlęta, ponieważ przyczyny i objawy kliniczne hiperkalcemii mogą być w tych grupach wiekowych inne niż u starszych dzieci i młodzieży. Jednak niezależnie od grupy wiekowej początkowe leczenie ciężkiej lub objawowej hiperkalcemii polega na zwiększeniu wydalania wapnia z moczem.
W artykule przedstawiono etiologię nadciśnienia tętniczego u kobiet w okresie połogu, typowe przypadki kliniczne oraz właściwe postępowanie diagnostyczne i lecznicze w takich sytuacjach.
W niniejszym artykule omówiono dostępne dane dotyczące wprowadzania pokarmów uzupełniających u wcześniaków oraz uaktualniono wytyczne postępowania.
Autor przedstawia w skrócie aktualne wytyczne leczenia astmy, opracowane w ramach Światowej Inicjatywy Zwalczania Astmy (GINA), oraz pojawiające się nowe możliwości terapeutyczne.
Autorki przedstawiają najnowsze kryteria klasyfikacyjne spondyloartropatii osiowej i obwodowej, opracowanej przez grupę ekspertów ASAS.
Monitorowanie kontroli glikemii obejmuje codzienne kontrolowanie stężenia glukozy w domu, jak również okresowe, całościowe kontrole glikemii.
Do trzech kryteriów rozpoznania cukrzycy, opartych na oznaczeniu glikemii, Amerykańskie Towarzystwo Diabetologiczne (American Diabetes Association) dołączyło w 2010 roku jeszcze jedno – odsetek hemoglobiny glikowanej (HbA1c).
Edukacja jest podstawą opieki nad chorymi na cukrzycę, a ustrukturyzowane szkolenie w zakresie samokontroli jest kluczem do uzyskania dobrych wyników
Mukowiscydoza (cystic fibrosis – CF) jest najczęściej występującą u osób rasy kaukaskiej prowadzącą do zgonu chorobą genetyczną, dziedziczoną autosomalnie recesywnie, występującą na całym świecie z częstością 1 na 2500 żywych urodzeń. Cukrzyca stanowi najczęstszą chorobę współistniejącą z mukowiscydozą (cystic fibrosis related diabetes – CFRD).
Cukrzyca monogenowa jest wynikiem dziedziczenia jednej lub wielu mutacji w obrębie jednego genu. Może być dziedziczona dominująco, recesywnie lub być wynikiem nowo powstałej mutacji powodującej wystąpienie przypadku sporadycznego.
Zespoły przeciążeniowe to przewlekłe urazy powstające pod wpływem powtarzającego się obciążenia układu mięśniowo-szkieletowego bez odpowiedniego odpoczynku.
Neuralgia nerwu sromowego (pudendal neuralgia – PN) jest chorobą, a właściwie przewlekłym zespołem bólowym o typie bólu neuralgicznego zlokalizowanym w obrębie unerwienia nerwu sromowego.
Cukrzyca typu 2 u dzieci i młodzieży staje się coraz ważniejszym problemem zdrowia publicznego na całym świecie. Ponieważ problem w tej grupie wiekowej jest względnie nowy, wiele spośród dzieci, które zachorowały na cukrzycę typu 2, może być błędnie uznawane za chorujące na cukrzycę typu 1.
Cukrzyca typu 1 charakteryzuje się występowaniem następujących faz: faza przedkliniczna, ujawnienie cukrzycy, częściowa remisja ("miesiąc miodowy") i faza przewlekła z dożywotnią insulinozależnością.
Mianem cukrzycy określa się grupę chorób metabolicznych charakteryzujących się przewlekłą hiperglikemią wynikającą z zaburzenia wydzielania i/lub działania insuliny. Zaburzenia metabolizmu węglowodanów, lipidów i białek stwierdzane w cukrzycy są konsekwencją niedostatecznego działania insuliny w tkankach docelowych.
Guzy neuroendokrynne to nowotwory, które mogą produkować różne peptydy i aminy biogenne, występują rzadko, rosną powoli, niemniej jednak wszystkie są potencjalnie złośliwe.
Uzgodnienia terminologii i definicji zmian w endometrium dokonane przez grupę ekspertów powołaną w Chicago na XVIII Światowym Kongresie Ultrasonografii w Położnictwie i Ginekologii w 2008 roku są milowym krokiem mającym na celu standaryzację opisów wyniku badania sonograficznego błony śluzowej trzonu macicy oraz zmian w jamie macicy i wokół niej.
Choroba refluksowa przełyku jest zaburzeniem, które wynika z cofania się, zarzucania zawartości żołądka do przełyku, co w konsekwencji może prowadzić do wielorakich, typowych i nietypowych dolegliwości.
