Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Helicobacter pylori – diagnostyka i leczenie - strona 2

19.06.2013
prof. dr hab. n. med. Witold Bartnik, Klinika Gastroenterologii i Hepatologii Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego w Warszawie; Centrum Onkologii w Warszawie

Leczenie pierwszego wyboru przeciwko Hp powinno być zatem następujące:
  • amoksycylina 1,0 g 2 × dziennie
  • metronidazol 0,5 g 2 × dziennie
  • IPP (dawka standardowa) 2 × dziennie
  • wszystkie leki przez 10–14 dni

    Jeśli pierwsza kuracja jest nieskuteczna i wyniki testów na obecność Hp (p. dalej) są nadal dodatnie, stosuje się leczenie drugiego wyboru oparte na 4 lekach:
  • cytrynian bizmutu 400 mg 2 × dziennie
  • tetracyklina 0,5 g 4 × dziennie
  • metronidazol 0,5 g 3 × dziennie
  • IPP (dawka standardowa) 2 × dziennie
  • wszystkie leki przez 14 dni

    Według uzgodnień z Maastricht ów drugi schemat może być użyty już do leczenia pierwszego rzutu. Problemem jest to, że związki bizmutu są trudno dostępne, ale można je zastąpić amoksycyliną.

    Innym schematem wykorzystywanym w leczeniu drugiego wyboru jest terapia potrójna oparta na lewofloksacynie:
  • lewofloksacyna 0,25 g 2 × dziennie
  • amoksycylina 1,0 g 2 × dziennie
  • IPP (dawka standardowa) 2 × dziennie
  • wszystkie leki przez 10 dni

    Do leczenia drugiego wyboru można też wybrać terapię sekwencyjną:
  • amoksycylina 1,0 g 2 × dziennie
  • IPP (dawka standardowa) 2x dziennie
  • przez 5 dni,
    a następnie:
  • klarytromycyna 0,5 g 2 × dziennie
  • tynidazol/metronidazol 0,5 g 2 × dziennie
  • IPP (dawka standardowa) 2 × dziennie
  • przez kolejne 5 dni

    W krajach z dużym odsetkiem szczepów Hp opornych na klarytromycynę terapia sekwencyjna może być zastosowana jako leczenie pierwszego wyboru. Ostatnie badania potwierdzają większą skuteczność tej terapii (91% eradykacji) w porównaniu ze standardową terapią potrójną (82% eradykacji).9

    Po dwóch niepowodzeniach leczenia eradykacyjnego następne próby należy podejmować na podstawie wykazanej laboratoryjnie wrażliwości Hp na antybiotyki.

    Jedną z metod oceny tej wrażliwości jest dość skomplikowana i czasochłonna hodowla bakteryjna.

    Weryfikacja skuteczności eradykacji

    Sprawdzanie, czy w następstwie terapii doszło do eradykacji Hp, nie jest konieczne u większości chorych. Pozytywna opinia o wyniku leczenia opiera się zwykle na stwierdzeniu poprawy klinicznej. Wyjątek od tej zasady stanowią chorzy, którzy przebyli krwawienie z wrzodów – u tych chorych kontrola endoskopowa i ocena eradykacji jest konieczna.

    W razie zaniechania gastroskopii z pobraniem wycinka do testu ureazowego najlepszym sposobem sprawdzenia obecności Hp po leczeniu jest nieinwazyjny test oddechowy wykonywany po upływie 4–6 tygodni od zakończenia leczenia przeciwbakteryjnego.

    Testy serologiczne nie nadają się do oceny skuteczności leczenia przeciwbakteryjnego.

    Najczęstsze błędy popełniane w związku z diagnostyką zakażenia i eradykacją Hp:
  • ocena aktualnego zakażenia Hp wyłącznie testem serologicznym
  • pobieranie wycinków do testu ureazowego w trakcie leczenia IPP (i interpretacja wyniku ujemnego jako prawdziwie ujemnego, podczas gdy w takim przypadku może być fałszywie ujemny)
  • leczenie niewłaściwymi antybiotykami (głównie klarytromycyną)
  • za małe dawki i za krótki czas leczenia antybiotykami
  • ocena skuteczności eradykacji testem serologicznym (obecność przeciwciał przeciwko Hp stwierdza się również po skutecznej eradykacji!)
  • Odsetek eradykacji można zwiększyć, stosując dodatkowo probiotyki. Wskazuje na to niedawna metaanaliza, w której pozytywnie oceniono przyjmowanie drożdży Saccharomyces boulardii.10 Wydaje się jednak, że największy wpływ na poprawę wyników leczenia eradykacyjnego chorych w naszym kraju mogłoby mieć racjonalne stosowanie antybiotyków przez lekarzy (aby uniknąć selekcjonowania szczepów Hp opornych) oraz ścisłe przestrzeganie zaleceń przez pacjentów. Nie należy też zapominać o najprostszych zaleceniach takich jak mycie rąk i osobne miejsca do spania dla dzieci, ponieważ stosowanie się do nich utrudnia szerzenie się zakażenia.

    Zobacz także: Eradykacja Helicobacter pylori – informacje dla pacjentów

    Piśmiennictwo:

    1. Rowland M., Daly L., Vaughan M. i wsp.: Age-specific incidence of Helicobacter pylori. Gastroenterology, 2006; 130: 65–72
    2. Łaszewicz W. (kierownik projektu): Wyniki badań nad zakażeniem Helicobacter pylori. Trans Humana, Wydawnictwo Uniwersyteckie, Białystok 2004
    3. Tack J., Halley N.J., Camilieri M. i wsp.: Functional gastroduodenal disorders. Gastroenterology, 2006; 130: 1466–1479
    4. Malfertheiner P., Megraud F., O'Morain C. i wsp.: Management of Helicobacter pylori infection – the Maastricht IV/Florence consensus report. Gut, 2012; 61: 646–664
    5. Talley N.J., Fock K.M., Moayyedi P.: Gastric cancer consensus conference recommends Helicobacter pylori screening and treatment in asymptomatic persons from high-risk populations to prevent gastric cancer. Am. J. Gastroenterol., 2008; 103: 510–514
    6. Wong B.C.-Y., Lam S.K., Wong W.M. i wsp.: Helicobacter pylori eradication to prevent gastric cancer in a high-risk region of China. JAMA, 2004; 291: 187–194
    7. Dzieniszewski J., Jarosz M. i Grupa Robocza PTG: Postępowanie w zakażeniu Helicobacter pylori (rok 2004). Wytyczne opracowane przez Grupę Roboczą Polskiego Towarzystwa Gastroenterologii. Gastroenterol. Pol., 2004; 11: 41–48
    8. Dzierżanowska-Fangrat K., Rożynek E., Celińska-Cedro D. i wsp.: Antimicrobial resistance of Helicobacter pylori in Poland: a multicenter study. Int. J. Antimicrob. Agents, 2005; 26: 230–234
    9. Liou J.-M., Chen C.-C., Chen M.-J. i wsp.: Sequential versus triple therapy for the first-line treatment of Helicobacter pylori: a multicentre, open-label, randomized trial. Lancet, 2012; http://dx.doi.org/10.1016/S0140-6736(12)61579–7
    10. Szajewska H. i wsp.: Meta-analysis: the effects of Saccharomyces boulardii supplementation on Helicobacter pylori eradication rates and side effects during treatment. Aliment. Pharmacol. Ther., 2010; 32: 1069–1079
    strona 2 z 2

    Napisz do nas

    Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek, zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
    Pomóż redagować portal.
    Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.