Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Korzyści ze stosowania leków przeciwnadciśnieniowych u osób z ciśnieniem tętniczym poniżej 140/90 mm Hg

09.01.2012
Joseph L. Izzo Jr MD, Department of Medicine, State University of New York at Buffalo, Buffalo, New York, Stany Zjednoczone

Tłumaczył dr med. Paweł Mertyna

Od Redakcji: Artykuł ten ukazał się w "Polskim Archiwum Medycyny Wewnętrznej" (2011; 121: 303–309).

Skróty: ACEI – inhibitor konwertazy angiotensyny, ARB – bloker receptora angiotensynowego, ChNS – choroba niedokrwienna serca, ChSN – choroba sercowo-naczyniowa, DBP – ciśnienie tętnicze rozkurczowe, PChN – przewlekła choroba nerek, RA – (układ) renina-angiotensyna, SBP – ciśnienie tętnicze skurczowe

Streszczenie
Leki przeciwnadciśnieniowe stosuje się w celu obniżenia ciśnienia tętniczego, ale ostatecznie ich rzeczywista wartość polega na zmniejszaniu chorobowości i umieralności (z powodu choroby sercowo-naczyniowej, choroby naczyniowo-mózgowej i chorób nerek). Granica rozpoznania nadciśnienia tętniczego została ustalona (na ogół 140/90 mm Hg), chociaż rzeczywista zależność pomiędzy wysokością ciśnienia tętniczego oraz niekorzystnymi zdarzeniami sercowymi i naczyniowo-mózgowymi ma charakter ciągły. Badania obserwacyjne wykazały silną korelację logarytmiczno-liniową między wysokością ciśnienia tętniczego a umieralnością z powodu choroby niedokrwiennej serca lub udaru mózgu w przedziale 115/75–185/115 mm Hg. Badania kliniczne i metaanalizy wyraźnie wykazały korzyści ze stosowania leków przeciwnadciśnieniowych u osób bez nadciśnienia tętniczego: opóźnienie lub uniknięcie wystąpienia nadciśnienia tętniczego i mikroalbuminurii oraz zmniejszenie chorobowości i umieralności z powodu choroby niedokrwiennej serca, udaru mózgu i przewlekłej choroby nerek (PChN). Nie jest to zaskoczeniem, gdyż różne grupy leków przeciwnadciśnieniowych cechują liczne potencjalnie korzystne działania. Utrzymuje się obawa, że zbyt intensywne leczenie nadciśnienia tętniczego może zwiększyć ryzyko u osób z chorobą niedokrwienną serca, ale zjawisko "krzywej J" nie zawsze się obserwuje w badaniach klinicznych. Stosowanie leków przeciwnadciśnieniowych u osób obciążonych zwiększonym ryzykiem, u których ciśnienie tętnicze jest niższe niż tradycyjna wartość progowa (140/90 mm Hg), jest w pełni uzasadnione, chociaż decyzja o włączeniu leczenia wymaga odpowiedniego doświadczenia klinicznego i osądu oraz pełnej oceny ryzyka i korzyści.

Napisz do nas

Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek, zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.