Czy osoba nieuleczalnie chora powinna znać swoje rozpoznanie i rokowania?
Zapraszamy do obejrzenia wykładu Marty Godzik, ratownika medycznego z Wydziału Nauk o Zdrowiu Uniwersytetu Jagiellońskiego Collegium Medicum w Krakowie.
Zapraszamy do obejrzenia wykładu Marty Godzik, ratownika medycznego z Wydziału Nauk o Zdrowiu Uniwersytetu Jagiellońskiego Collegium Medicum w Krakowie.
Zachęcamy do wysłuchania wypowiedzi dra n. med. Marcina Janeckiego z Zakładu Medycyny i Opieki Paliatywnej Wydziału Nauk o Zdrowiu Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach.
Diana Frontkiewicz
Zalecenia dotyczące farmakoterapii bólu u chorych onkologicznych.
Każda ilość ćwiczeń jest lepsza niż brak ruchu, nawet jeśli stan zdrowia nie pozwala pacjentowi na osiągnięcie zalecanych celów.
Jak monitorować efekt leczenia bólu przewlekłego w trakcie kolejnych wizyt za pomocą np. skali VAS – czy pacjent powinien wiedzieć, jaki był jego poprzedni ”wynik”, czy za każdym razem należy określać go na nowo?
Od czego zależy wybór odpowiedniego postępowania w konkretnej sytuacji klinicznej i jak dobrać leczenie, aby przyniosło chorej najwięcej korzyści, mówi specjalistka z Centrum Onkologii Instytutu im. Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie.
Podsumowanie aktulanych informacji na temat roli buprenorfiny w leczeniu bółu.
Wskazania do zastosowania opioidów o szybkim początku działania w leczeniu bólu przebijającego. Jak rozpocząć i monitorować terapię?
Postępowanie przeciwbólowe u chorych na nowotwory może wpływać na skuteczność leczenia i często decyduje o jakości życia chorego. Zachęcamy do wysłuchania wypowiedzi dra n. med. Marcina Janeckiego z Zakładu Medycyny i Opieki Paliatywnej Wydziału Nauk o Zdrowiu Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach.
Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek,
zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.
Blog Katarzyny Kubisiowskiej
Lista pozaekranowych nieszczęść księżniczki Lei jest dłuższa niż wszystkie razem wzięte części „Gwiezdnych wojen”. Przerażające i poruszające. Czym? Tym, że do opisu choroby psychicznej brakuje języka. To znaczy jest – ale stygmatyzujący, wykluczający.