medycyna praktyczna dla lekarzy
Procedury endoskopowe znajdują zastosowanie w diagnostyce i leczeniu chorych na nowotwory przewodu pokarmowego, a także w leczeniu paliatywnym. Wykorzystuje się je do wykrywania zmian chorobowych, ponadto pozwalają na klasyfikowanie guzów pod względem obrazu makroskopowego oraz na pobieranie wycinków tkankowych i wykonywanie biopsji cienkoigłowej. W procesie leczenia umożliwiają wycięcie wczesnych postaci raka.
Wciąż trwają prace zespołu ekspertów złożonego z członków Polskiego Towarzystwa Stomatologicznego i Polskiego Towarzystwa Ortodontycznego, których celem jest wypracowanie wspólnego stanowiska dotyczącego wykonywania MR u osób ze stałymi aparatami ortodontycznymi i retainerami.
Zachorowalność z powodu nowotworów złośliwych wykazuje największą dynamikę w krajach rozwiniętych. Niedożywienie stwierdza się u 30–80% chorych onkologicznych. Najczęściej jest ono związane z zaawansowaną postacią choroby. Osoby najbardziej narażone na niedożywienie to chorzy z nowotworami górnego odcinka przewodu pokarmowego oraz nowotworami głowy i szyi.
W badaniu pacjenta z nowotworem złośliwym w rejonie głowy i szyi niezbędna jest ocena regionalnych węzłów chłonnych. W niektórych przypadkach guz przerzutowy na szyi to pierwszy objaw, z którym pacjent zgłasza się do lekarza – u ok. 50% pacjentów z rakiem nosogardła główny objaw choroby stanowią przerzuty do węzłów chłonnych szyi.
Przerzuty mogą być efektem swoistych podpisów genowych w obrębie niejednorodnej populacji komórek guza pierwotnego. Rokowanie stanowi konsekwencję biologii nowotworu, która nie zawsze może mieć odzwierciedlenie w liczbie przerzutów w węzłach chłonnych lub średnicy guza.
Z rozmów ze słuchaczami wynika, że pracownie MR coraz częściej odmawiają wykonania takiego badania u pacjentów z założonymi retainerami i odsyłają ich do stomatologów, aby zdejmowali te urządzenia. Oczywiście po badaniu pacjent musi zgłosić się na ponowne założenie retainera, co generuje dodatkowe koszty.
Do niedawna MR było stosowane głównie jako narzędzie umożliwiające określenie stopnia zaawansowania raka gruczołu krokowego. Obecnie jednak, może ona również być stosowana w planowaniu i kontroli zindywidualizowanego leczenia, tak, aby ocenić skuteczność terapii oraz wykryć ewentualną wznowę raka gruczołu krokowego.
Praktyczne wykorzystanie zaproponowanej terminologii pozwoli nie tylko na ujednolicenie opisów sonograficznych, ale również na wykorzystanie w przyszłości wyników podobnych badań z wielu ośrodków do metaanalizy – ocenia prof. Artur Czekierdowski.
W zakresie katalogowania „genomu raka piersi”, czyli zaburzeń genetycznych obecnych w tysiącach guzów piersi, dokonał się olbrzymi postęp. Do ukończenia badań wciąż jest jeszcze daleko, niemniej dostępne wyniki dostarczają obszernych danych i budzą nadzieję na to, że mutacje genów napędzające proces nowotworzenia (driver mutations) mogą stanowić punkty uchwytu dla leków ukierunkowanych molekularnie.
Wiele kobiet po okresie 5-letniej obserwacji, a niekiedy wcześniej, trafia pod opiekę ginekologów i lekarzy rodzinnych. Ci z kolei, z niezrozumiałych do końca powodów, czują lęk przed zastosowaniem HTZ, nawet w dość oczywistych sytuacjach – stwierdza dr hab. Paweł Blecharz, prof. nadzw. COI.
Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek,
zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.
Blog Katarzyny Kubisiowskiej
Lista pozaekranowych nieszczęść księżniczki Lei jest dłuższa niż wszystkie razem wzięte części „Gwiezdnych wojen”. Przerażające i poruszające. Czym? Tym, że do opisu choroby psychicznej brakuje języka. To znaczy jest – ale stygmatyzujący, wykluczający.
