Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Urazy przeciążeniowe u dzieci i młodzieży uprawiających sport. Czy sportu może być za dużo?

Urazy przeciążeniowe u dzieci i młodzieży uprawiających sport. Czy sportu może być za dużo?Ocena: (5.00/5 z 1 ocen)
22.12.2010
Overuse injuries in youth sports: is there such a thing as too much sports?
Rachel Biber, Andrew Gregory
Pediatric Annals, 2010; 39 (5): 286–292


Tłumaczyła lek. Aleksandra Margol-Szczerbicka
Konsultował dr hab. med. Andrzej Wiśniewski, Katedra Medycyny Sportowej i Fizjologii Akademii Wychowania Fizycznego im. Józefa Piłsudskiego w Warszawie

Skróty: MR – rezonans magnetyczny, NLPZ – niesteroidowe leki przeciwzapalne, RTG – zdjęcie rentgenowskie, USG – ultrasonografia

Reprinted with permission of Slack, Inc., www.slack.com from Rachel Biber, Andrew Gregory (2010). Overuse injuries in youth sports: is there such a thing as too much sports? Pediatric Annals, 39 (5): 286–292.

W ciągu ostatnich dwóch dekad znacznie zwiększyła się liczba dzieci i młodzieży uprawiających sport, a mimo to w obu grupach wiekowych coraz częściej obserwuje się otyłość. Około 45 milionów dzieci w wieku 6.–18. roku życia uprawia sport.[1] Wraz ze wzrostem liczby młodych sportowców zwiększyła się też częstość występowania urazów (zespołów, chorób) przeciążeniowych. Prawie połowa wszystkich urazów diagnozowanych w medycynie sportowej dzieci i młodzieży wynika z przeciążenia.[2]

Zespoły przeciążeniowe to przewlekłe urazy powstające pod wpływem powtarzającego się obciążenia układu mięśniowo-szkieletowego bez odpowiedniego odpoczynku. Młodzi sportowcy są szczególnie podatni na te zespoły, ponieważ nadmiernie obciążany jest u nich układ kostny będący w fazie wzrostu. W etiologii tego typu urazów uczestniczą czynniki zewnętrzne, takie jak zbyt intensywne treningi, twarde powierzchnie treningowe lub korzystanie z nieodpowiedniego sprzętu, oraz wewnętrzne, do których należą: zmniejszona elastyczność i siła mięśniowa lub nieprawidłowe ułożenie kończyny względem osi (np. nadmierna pronacja stopy).

Napisz do nas

Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek, zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.

Konferencje i szkolenia

Kraków – 9 marca 2019 r.: V Małopolskie Wiosenne Spotkanie Pediatryczne, szczegółowe informacje »

Partner