Pełna treść artykułu jest dostępna w publikacji: Medycyna Praktyczna Pediatria 2012/6
KOMENTARZ
dr hab. med. Jan Zawadzki
Klinika Nefrologii, Transplantacji Nerek i Nadciśnienia Tętniczego, Instytutu "Pomnik-Centrum Zdrowia Dziecka" w Warszawie
U zdrowego człowieka niewielki białkomocz jest następstwem procesów filtracji kłębuszkowej oraz cewkowej reabsorpcji i sekrecji białka. Ilość białka wydalonego z moczem u zdrowych dzieci zależy od wieku, masy i powierzchni ciała, ale nie powinna przekraczać 100 mg/m2 pc./24 h. W 1970 roku Barratt zaproponował, aby ilość białka wydalanego w moczu określać w przeliczeniu na 1 g kreatyniny. Wskaźnik ten można wyliczyć, oznaczając białko i kreatyninę w moczu z dobowej zbiórki lub z dowolnej porcji moczu. Ma to szczególne znaczenie u dzieci, zwłaszcza najmniejszych, u których zebranie moczu z całej doby może być dużym problemem. Określenie wydalonego białka (w przeliczeniu na kreatyninę) w moczu rannym i po kilkugodzinnej pionizacji umożliwia rozpoznanie białkomoczu ortostatycznego, który często jest łagodną postacią białkomoczu izolowanego u młodzieży. Bezwzględna wartość stężenia białka w moczu z oznaczeń laboratoryjnych nie może być dobrym wskaźnikiem nerkowego wydalania białka, ponieważ wynik zależy od procesu zagęszczania moczu.
