Diagnostyka i leczenie trądziku pospolitego. Zalecenia AAP (2013)

20.12.2013
Na podstawie: Evidence-based recommendations for the diagnosis and treatment of pediatric acne
L.F. Eichenfield, A.C. Krakowski, C. Piggott, J.D. Rosso, H. Baldwin, S.F. Friedlander, M. Levy, A. Lucky, A.J. Mancini, S.J. Orlow, A.C. Yan, K.K. Vaux, G. Webster, A.L. Zaenglein, D.M. Thiboutot
Pediatrics, 2013; 131 (supl. 3): S163–186

Opracował dr med. Piotr Sawiec
Konsultował dr hab. med. Wojciech Baran, Katedra i Klinika Dermatologii, Wenerologii i Alergologii Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu

Wprowadzenie

Trądzik pospolity występuje bardzo często u młodzieży (70–87%). W nieco odmiennej postaci obserwuje się go również w innych grupach wiekowych (u noworodków, niemowląt i młodszych dzieci). W niektórych przypadkach może być skórną manifestacją ogólnoustrojowej choroby, jednak dzieje się tak rzadko. Patogeneza trądziku obejmuje hiperplazję gruczołów łojowych wskutek zwiększonego stężenia androgenów, zaburzenia w zakresie wzrostu i różnicowania się mieszków włosowych, kolonizację mieszków przez Propionibacterium acnes oraz odpowiedź immunologiczną i zapalną. Badając pacjenta z trądzikiem, należy uwzględnić rozpoznania różnicowe charakterystyczne dla poszczególnych grup wiekowych. Wybór badań diagnostycznych zależy od wieku oraz wyniku badania podmiotowego i przedmiotowego, w którym należy uwzględnić rodzaj i lokalizację zmian trądzikowych na ciele, wysokość i masę ciała, przebieg wzrastania oraz ciśnienie tętnicze. Przedwczesne pokwitanie lub wirylizacja są wskazaniem do szybkiej diagnostyki i/lub skierowana dziecka do endokrynologa.

Napisz do nas

Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek, zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.

Przegląd badań