Lepiej pytać niż błądzić. Polecamy Państwu maraton Q&A. Odpowiedzi udzielają najlepsi eksperci.
Prof. Małgorzata Janas-Kozik wymienia lęki typowe dla wieku dziecka i wyjaśnia, jak reagować, gdy się pojawią.
Jakie są dostępne formy pomocy dla osób doświadczających autyzmu?
Czy żałoby doświadcza się tylko w obliczu bliskiej osoby? Ile czasu potrzebuje nastolatek, by uporać się z tą trudną sytuacją? Odpowiada prof. Małgorzata Janas-Kozik.
Jak uniknąć nadrozpoznawalności autyzmu, zwłaszcza w sytuacji, gdy zaświadczenie jest warunkiem możliwości wsparcia dziecka np. w przedszkolu?
Choroba dwubiegunowa jest przewlekłym, często nieprzewidywanym zaburzeniem z ryzykiem nawrotu w ciągu całego życia. Wczesny wiek zachorowania i zbyt późna diagnoza czy też brak adekwatnego leczenia to czynniki niekorzystne rokowniczo. O przebiegu choroby i zaburzeniach współistniejących oraz ich wpływie na młodego człowieka mówi dr Lena Cichoń.
Wczesne rozpoznanie i zwrócenie uwagi na deficyty w obszarach funkcjonowania społecznego oraz werbalnej i pozawerbalnej komunikacji dają możliwość wypracowania poprzez trening umiejętności m.in. uczestniczenia w interakcji i rozpoznawania emocji. Znaczenie wdrożenia wczesnych interwencji wyjaśnia prof. Małgorzata Janas-Kozik.
Psychofarmakoterapia i interwencje psychospołeczne to standardowo stosowane połączenie w przypadku choroby dwubiegunowej. Psychoterapia powinna być adekwatna do wieku dziecka, a do leczenia włącza się rodzinę dziecka. W populacji pediatycznej, podobnie jak u dorosłych, wdraża się leki normotymiczne. Które z nich można podawać dzieciom? Czy dziewczęta leczy się takimi samymi farmaceutykami? Odpowiada dr Lena Cichoń.
W populacji dzieci i młodzieży jest spora grupa pacjentów, którzy nie spełniają wszystkich kryteriów pełnoobjawowych stanów. Można jednak wymienić symptomy wspólne dla tych osób. Dr Lena Cichoń podkreśla także, że tacy pacjenci stanowią kontrowersyjną populację z uwagi na wątpliwości, czy stosować już wobec nich farmakoterapię.
Nie należy używać preparatów roślinnych jako leków, które miałyby dać efekt tych syntetycznych. Istotne są ich interakcje, gdyż mogą skutkować działaniami niepożądanymi – mówi dr hab. Jarosław Woroń.
Jakie są pierwsze sygnały uzależnienia od nowych mediów, które można zaobserwować u małych dzieci? Jak powinni reagować na nie rodzice? Odpowiada dr hab. Maciej Pilecki.
Choroba ta jest mylona z wieloma stanami zarówno somatycznymi, jak i psychiatrycznymi. Spośród tych ostatnich przede wszystkim jest to depresja, gdyż w obrazie choroby dwubiegunowej w populacji pediatrycznej najczęstsze są właśnie epizody depresyjne. Dr Lena Cichoń wymienia i omawia także pozostałe stany.
Prof. Małgorzata Janas-Kozik wyjaśnia, czy teorie o wpływie szczepień na wystąpienie tych zaburzeń i diet eliminacyjnych na leczenie dzieci nimi dotkniętych zostały potwierdzone w badaniach.
O tym, które preparaty wybrać i w jakiej sytuacji można je zastosować, mówi dr hab. Jarosław Woroń.
O czynnikach wpływających na większą czujność diagnostyczną specjalistów i ich kompetencje, ale także większą świadomość społeczną – np. wśród rodziców – istnienia spektrum zaburzeń autystycznych, mówi prof. Małgorzata Janas-Kozik.
Dlaczego w przypadku nastolatków, którzy dokonują niesamobójczych okaleczeń, włączenie do leczenia rodziny pacjenta jest istotnym elementem procesu terapeutycznego? Wyjaśnia prof. Agnieszka Gmitrowicz.
Młodzi pacjenci cierpiący na chorobę dwubiegunową w pierwszej kolejności doświadczają epizodu depresyjnego. W populacji pediatrycznej częściej niż u dorosłych występuje labilność nastroju z wahaniami dobowymi. O tym, jakie inne objawy składają się na obraz kliniczny zaburzenia w tej grupie wiekowej, mówi dr Lena Cichoń.
Najważniejsze, by zaakceptować, że ktoś jest w kryzysie, bez względu na przyczynę tego stanu. Kolejne wskazówki, jak się zachować i jakie podjąć działania, przekazuje certyfikowany interwent kryzysowy i psychoterapeuta mgr Tomasz Bilicki.
Badania prowadzone na bliźniętach jednojajowych są cennym źródłem danych o roli czynników genetycznych. W części przypadków bardzo trudno podać jedną przyczynę zaburzeń. Prof. Małagorzata Janas-Kozik podkreśla, że ASD nie są procesem postępującym, nie mijają po 18. rż., ale objawy można łagodzić wcześnie rozpoczętymi treningami.
W jaki sposób się to odbywa?
Nie ma jasno scharakteryzowanych objawów prodromalnych czy syndromu ryzyka rozwoju tej choroby dla populacji pediatrycznej. Można jednak wymienić pewnie predyktory – opisuje je dr Lena Cichoń.