Interakcje pochodnych fenotiazyny
Interakcje chlorpromazyny, perazyny i promazyny
Chlorpromazyna ulega metabolizmowi wątrobowemu przy udziale głównie izoenzymu CYP2D6 oraz w mniejszym stopniu CYP1A2 i CYP3A4.
Leki hamujące aktywność CYP2D6 (tab. 1.) mogą zwiększać stężenie chlorpromazyny we krwi, potęgując ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, zwłaszcza takich jak:
- nadmierna sedacja,
- senność,
- nadmierne zahamowanie ruchowe,
- polekowy zespół parkinsonowski,
- akatyzja,
- hipotonia,
- tachykardia.
