medycyna praktyczna dla lekarzy
Często osoby opiekujące się bliskim z zespołem otępiennym cierpią na zaburzenia depresyjne, adaptacyjne czy bezsenność i wymagają objęcia opieką psychologiczną.
Identyfikacja przyczyn, czyli czynników modyfikowalnych, weryfikacja stosowanej farmakoterapii i sprawdzenie współwystępowania innych chorób. Na co jeszcze zwrócić uwagę? Wyjaśnia prof. Marcin Siwek.
Ważna jest m.in. częstotliwość używania samochodu oraz czas od wdrożenia leków – w okresie nasycania dawki ryzyko jest większe.
U osób z otępieniem jest to niewłaściwy dobór farmakoterapii, w tym stosowanie np. leków przeciwpsychotycznych, które powinny być u tych pacjentów ostatnią opcją leczenia.
Jeśli nie jesteśmy odpowiednio przygotowani i przeszkoleni w rozpoznawaniu sytuacji kryzysowych, istnieje duże ryzyko, że błędnie ocenimy ich charakter i zamiast reagować, pozostaniemy bierni – powiedziała psycholog prof. Małgorzata Kossowska.
Leki działające sedatywnie, nasennie i uspokajające oraz przeciwhistaminowe stwarzają ryzyko m.in. opóźnionej reakcji. Dr Piotr Wierzbiński wymienia też inne grupy leków.
Czy w ogóle można wskazać takie leki? Wyjaśnia dr Piotr Wierzbiński.
Dr hab. Adrian Chrobak wymienia te leki i wyjaśnia, w jakim celu są stosowane.
Jakiej grupy dotyczy to zjawisko i dlaczego ludzie angażują się w chemseks? Wyjaśnia dr hab. Adrian Chrobak.
U mężczyzn można zastosować farmakoterapię, ale nie zawsze jest efektywna. U kobiet natomiast większą rolę odgrywa m.in. psychoedukacja.
Zadaj pytanie ekspertowi, przyślij ciekawy przypadek,
zgłoś absurd, zaproponuj temat dziennikarzom.
Pomóż redagować portal.
Pomóż usprawnić system ochrony zdrowia.
