medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Zaleca się wykonanie badania endoskopowego w tym zakresie w ciągu 24 godzin od konsultacji gastroenterologicznej. Rola doraźnej endoskopii wykonanej w odstępie czasowym krótszym niż 24 godziny nie została dotąd oceniona.
Czy należy rutynowo stosować małe objętości oddechowe w trakcie wentylacji mechanicznej pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym? - omówienie randomizowanego badania klinicznego.
Analizą objęto 30 doniesień i wyniki leczenia 29 tysięcy chorych.
Autorzy badania postanowili sprawdzić, czy zastosowanie 1 z 2 metod mocowania płatów skórnych do mięśnia piersiowego większego pozwoli na ograniczenie wytwarzania chłonki w loży w porównaniu z niestosowaniem mocowania płatów. W omawianej publikacji przedstawiono wczesne wyniki badania.
Celem niniejszego wieloośrodkowego badania z randomizacją było porównanie częstości niedoczynności przytarczyc po wycięciu tarczycy, które jest definitywnym sposobem leczenia z powodu choroby Gravesa–Basedowa, jako że optymalny zakres resekcji nie został dotychczas jasno zdefiniowany.
Celem niniejszego badania było ustalenie, czy istnieją istotne klinicznie różnice między wynikami leczenia chorych po laparoskopowej prawej hemikolektomii w zależności od wykonania zespolenia krętniczo-okrężniczego: wewnątrz jamy brzusznej bądź po przemieszczeniu jelita ponad powłoki brzuszne. Nie opublikowano dotąd wysokiej jakości badań wykazujących przewagę jednego z wymienionych sposobów zespolenia jelit.
Podczas tyroidektomii do preparowania tkanek i zamykania naczyń wykorzystuje się zarówno nóż harmoniczny jak i bipolarne narzędzia elektrochirurgiczne. W niniejszym badaniu porównano 2 urządzenia: Harmonic Focus oraz LigaSure Small Jaw.
Badanie ESCAPE było badaniem wieloośrodkowym z randomizacją, bez zaślepienia, przeprowadzonym w 30 szpitalach holenderskich uczestniczących w projekcie Dutch Pancreatitis Study Group. Obserwację, która trwała 18 miesięcy, zakończono w marcu 2018 roku.
Badanie przeprowadzono w 37 szpitalach w 3 krajach europejskich (35 w Zjednoczonym Królestwie, 1 w Danii, 1 w Niderlandach).
Omówienie badania STRONGER z czasopisma Anesthesiology.
Publikacja opiera się na 15 zaleceniach, które odzwierciedlają aktualne i przełomowe doniesienia i zyskały uznanie autorów (będących doświadczonymi endoskopistami i chirurgami z bogatym doświadczeniem w leczeniu martwicy trzustki). Wytyczne zatwierdziły gremia AGA Institute Clinical Practice Updates Commmittee oraz AGA Governing Board.
Celem niniejszego przeglądu systematycznego jest ocena wszystkich miejscowo działających leków stosowanych w leczeniu bólu u chorych po wycięciu guzków krwawniczych.
Autorzy badania przedstawiają wyniki 10-letniej obserwacji.
Wiadomo, że kolonoskopia jest konieczna w przypadku ciężkiego krwawienia. Brakuje jednak wiarygodnych danych na temat optymalnego czasu jej wykonania. To wieloośrodkowe badanie kliniczne z randomizacją przeprowadzono w 15 szpitalach w Japonii.
Celem niniejszego badania było porównanie wyników leczenia w krótkim okresie obserwacji oraz ustalenie możliwych korzyści z wykonania zespolenia wykonanego wewnątrz jamy brzusznej, w porównaniu z wykonaniem zespolenia wykonanego po przemieszczeniu jelita ponad powłoki brzuszne u chorych zakwalifikowanych do planowej laparoskopowej prawostronnej hemikolektomii.
Autor komentarza zauważa: Protokół ERAS wdarł się przebojem do praktyki chirurgicznej. Coś, co jeszcze kilka czy kilkanaście lat temu wydawało się herezją, jest w wielu ośrodkach standardem. (...) nasuwają się jednak wątpliwości co do bardzo optymistycznych wyników uzyskiwanych przez czołowe ośrodki kliniczne...
Endoskopia w okresie epidemii COVID -19 i zabezpieczenie personelu medycznego chorego na NChZJ.
Komentator niniejszego doniesienia zauważa: „Przez wiele dekad uważano, że ból pleców, szyi czy barków jest immanentną cechą naszego zawodu i jeśli ktoś chce zostać chirurgiem, to po prostu musi się z tym pogodzić. (...). Czy tak rzeczywiście musi być, a w każdym razie czy musi tak być aż do tego stopnia?”.
Na podstawie przeglądu systematycznego obejmującego 70 badań i 166 404 chorych wyosobniono 5 praktycznych zagadnień dotyczących stosowania NOAC w okresie okołooperacyjnym: wskazania i przeciwskazania do ich stosowania; czas zaprzestania leczenia NOAC przed operacją; postępowanie w przypadku doraźnych interwencji u chorych przyjmujących NOAC; konieczność zastąpienia NOAC innymi lekami, terapia pomostowa; czas ponownego włączenia NOAC po leczeniu operacyjnym.
W niniejszym badaniu oceniono wyniki 2 sposobów leczenia operacyjnego po 10 latach obserwacji.
