medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Przetoczenie świeżo mrożonego osocza podczas lotniczego transportu medycznego u pacjentów po urazie obciążonych ryzykiem wystąpienia wstrząsu krwotocznego - omówienie badania PAMPer.
Proponujemy Państwu co piątek przypomnienie jednego z najważniejszych tekstów, które ukazały się w naszym serwisie w tym roku.
Nagłe zatrzymanie krążenia to sytuacja, która rozgrywa się bardzo szybko i dramatycznie. Dlatego wcześniej ustalone zasady postępowania zgodne z algorytmami są prawdopodobnie potrzebne, aby zwiększyć istotnie szansę chorego na przeżycie.
Który lek skutecznie zmniejszył natężenie bólu u chorych z napadem kolki nerkowej przyjętych na SOR?
Postępowanie żywieniowe w OZT zależy od stopnia uszkodzenia miąższu trzustki, nasilenia ogólnoustrojowej odpowiedzi zapalnej oraz od dysfunkcji innych narządów, w tym przewodu pokarmowego, i jest podstawowym elementem terapii OZT. O ile samo zastosowanie leczenia żywieniowego nie budzi wątpliwości, o tyle wybór drogi żywienia wzbudza żywe dyskusje od wielu lat.
W żadnym systemie szkolenia lekarzy na świecie nie ma takiej specjalizacji lub umiejętności klinicznej, która pozwoliłaby jednemu lekarzowi poradzić sobie z problemami związanymi z owrzodzeniami w ZSC, prowadzącymi często do amputacji i trwałego inwalidztwa.
Używanie kasku ochronnego zmniejsza ryzyko urazu głowy narciarza lub snowboardzisty.
U dzieci i dorosłych z zaostrzeniem astmy, leczonych na oddziale ratunkowym lub w warunkach pozaszpitalnych, podawanie beta2-mimetyków wziewnych z MDI ze spejserem, w porównaniu ze stosowaniem tych leków za pomocą nebulizatora, wiąże się z podobnym ryzykiem konieczności hospitalizacji.
U chorych z nagłym zatrzymaniem krążenia samo uciskanie klatki piersiowej przez przygodnego świadka, w porównaniu z pełną resuscytacją krążeniowo-oddechową, wiązało się z nieznamiennie większym prawdopodobieństwem korzystnego stanu neurologicznego chorego w 30 dni po zatrzymaniu krążenia i jest, według autorów, preferowaną techniką resuscytacji w tej sytuacji klinicznej. Podjęcie jakichkolwiek czynności resuscytacyjnych przez przygodnego świadka w porównaniu z niepodjęciem resuscytacji, zwiększa prawdopodobieństwo korzystnego stanu neurologicznego chorego w 30 dni po zatrzymaniu krążenia.
