medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Podczas operacji przepuklin brzusznych należy się liczyć z ryzykiem niezamierzonego uszkodzenia jelita, które powoduje kontaminację pola operacyjnego i stanowi problem decyzyjny dla operatora.
Czy wyniki badania wpłyną na złagodzenie kontrowersji dotyczących innowacyjnej metody plikacji żołądka, względem tradycyjnych metod leczenia otyłości, jak laparoskopowa rękawowa resekcja żołądka?
Badacze próbowali odpowiedzieć na pytanie, czy profilaktyka antybiotykowa u osób z ropniem odbytu stanowi realną szansę na uniknięcie jego nawrotu lub powstania przetoki odbytu.
Autorzy dokonali metaanalizy w sumie 14 badań klinicznych z randomizacją lub quasi-randomizacją, obejmujących łącznie 6466 chorych.
Na podstawie wyników badania z randomizacją próbowano odpowiedzieć na pytanie, czy protokół ERAS jest bezpieczny dla chorych kwalifikowanych do operacji z powodu zapalenia wyrostka robaczkowego.
Prawie 3000 pacjentów poddanych dużemu zabiegowi chirurgicznemu w obrębie jamy brzusznej przydzielono do dwóch grup, jednej otrzymującej płynoterapię bez ograniczeń i drugiej otrzymującej płynoterapię ograniczoną podczas operacji i w ciągu 24 h po operacji.
Czy osoby poddane RYGBP mogą liczyć na długotrwałe wyniki tj. zmniejszenie masy ciała i poprawę w zakresie parametrów będących następstwem otyłości (cukrzyca typu 2, nadciśnienie tętnicze i dyslipidemia)?
Wczesne rozpoznanie raka trzustki wymaga odpowiedniego nadzoru nad osobami obciążonymi zwiększonym ryzykiem jego rozwoju. Jednym z prekursorów raka gruczołu trzustkowego jest łatwy do rozpoznania i obserwacji wewnątrzprzewodowy brodawkowaty nowotwór śluzowy.
W przypadku tej postaci nowotworu wytyczne dotyczące nadzoru nad chorymi bywają zróżnicowane. Celem omawianej publikacji była retrospektywna analiza wyników leczenia (z lat 2001–2016) i ustalenie optymalnego czasu trwania obserwacji chorych i interwałów czasowych, w jakich należy wykonywać badania kontrolne.
Łącznie w 39 badaniach uczestniczyło 6511 chorych, których poddano operacjom takim jak: częściowe i całkowite wycięcie żołądka, resekcja przełyku, pankreatoduodenektomia, resekcja wątroby, resekcja pęcherza moczowego, laparoskopowa nefrektomia, laparoskopowa prostatektomia, laparoskopowa resekcja wątroby i laparoskopowa częściowa resekcja żołądka.
W latach 2009–2015 leczeniu poddano ok. 100 chorych, a odsetek nawrotu przetoki oceniono po upływie 12 miesięcy.
Celem badania, w którym uczestniczyło 5323 chorych, było ustalenie optymalnego postępowania u osób obciążonych dużym ryzykiem rozwoju przetoki trzustkowej.
W wieloośrodkowym prospektywnym badaniu klinicznym z randomizacją przeprowadzonym metodą podwójnie ślepej próby porównano wyniki leczenia w oparciu o parametry takie jak występowanie powikłań pooperacyjnych, nasilenie bólu i częstość nawrotów.
W badaniu klinicznym z randomizacją przeprowadzonym metodą podwójnie ślepej próby porównano wyniki zastosowania dwóch technik leczenia antyrefluksowego chorych na GERD.
Poszukiwano odpowiedzi na pytania, czy próba całkowitego endoskopowego usunięcia (en-bloc) raka jelita grubego T1 bez głębokiego naciekania jest uzasadnionym sposobem postępowania i czy zwiększa się w jego następstwie ryzyko przerzutów w węzłach chłonnych bądź nawrotu nowotworu po operacji wtórnej w porównaniu z operacją pierwotną.
Prospektywne wieloośrodkowe badanie kliniczne z randomizacją przeprowadzono metodą pojedynczo ślepej próby od kwietnia 2012 do czerwca 2014 roku w 3 ośrodkach w Japonii.
W ramach wieloośrodkowego badania klinicznego z randomizacją (GRECCAR 5) 469 osób losowo przydzielono do grupy drenażu (badanej) lub do grupy bez drenażu (kontrolnej).
Badaniem objęto 217 dorosłych z otyłością (wskaźnik masy ciała [body mass index – BMI] >40 kg/m2 lub >35 kg/m2 przy współistnieniu ≥choroby).
Autorzy badania odpowiadają na pytanie, czy któryś ze sposobów znieczulenia ma przewagę w kontekście opieki nad chorymi sprawowanej zgodnie z protokołem ERAS.
Badacze postanowili porównać efekty leczenia przeciwbólowego z wykorzystaniem cewnika zewnątrzoponowego oraz standardowego dożylnego leczenia przeciwbólowego u chorych po minimalnie inwazyjnych operacjach jelita grubego.
