medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
U chorych na cukrzycę typu 2 obciążonych zwiększonym ryzykiem sercowo-naczyniowym intensywna kontrola ciśnienia tętniczego (docelowe ciśnienie skurczowe <120 mm Hg), w porównaniu z kontrolą standardową (<140 mm Hg), zmniejszyła ryzyko udaru mózgu, nie wpłynęła istotnie na ryzyko innych zdarzeń sercowo-naczyniowych i wiązała się z częstszym występowaniem poważnych objawów niepożądanych.
Podawanie zdrowym dzieciom uczęszczającym do żłobka lub przedszkola produktu mlecznego z dodatkiem Lactobacillus GG w dawce 109 CFU przez 3 miesiące w okresie jesienno-zimowym zmniejszyło (w porównaniu z placebo) ryzyko zachorowania na infekcyjne zapalenie górnych dróg oddechowych, ale nie wpłynęło na ryzyko biegunki infekcyjnej.
U chorych na objawowego szpiczaka plazmocytowego zastosowanie lenalidomidu i deksametazonu w małej dawce w porównaniu z deksametazonem w dużej dawce wiązało się z większym prawdopodobieństwem przeżycia, mniejszym prawdopodobieństwem powikłań niehematologicznych oraz zmniejszeniem odsetka odpowiedzi na leczenie.
Fingolimod jest nowym doustnym lekiem immunomodulującym, modulującym receptor 1-fosforanu sfingozyny typu 1 (S1PR1). Powstrzymuje wychodzenie limfocytów z węzłów chłonnych, co zmniejsza liczbę autoagresywnych limfocytów w ośrodkowym układzie nerwowym i hamuje rozwój zmian zapalnych.
Używanie kasku ochronnego zmniejsza ryzyko urazu głowy narciarza lub snowboardzisty.
Dwuetapowe leczenie guzów zamykających światło lewej połowy okrężnicy obejmujące doraźne endoskopowe założenie stentu i odroczoną operację laparoskopową wiązało się mniejszym prawdopodobieństwem konieczności reoperacji oraz wyłonienia definitywnego odbytu sztucznego w porównaniu z doraźnym leczeniem sposobem otwartym.
U osób z radikulopatią szyjną noszenie półsztywnego kołnierza szyjnego i zalecenie odpoczynku w miarę możliwości albo fizjoterapia z samodzielnymi ćwiczeniami w domu wiązały się ze zmniejszeniem natężenia bólu ramienia i szyi.
W leczeniu stwardnienia rozsianego (SR) stosuje się leki immunomodulujące i immunosupresyjne. Skuteczność tych leków jest jednak często ograniczona, a ich stosowanie wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi.
U chorych na półpasiec (czas trwania osutki =<7 dni) dodanie do standardowego doustnego leczenia przeciwwirusowego i przeciwbólowego wstrzyknięć 0,25% bupiwakainy i 40 mg metyloprednizolonu w okolicy przykręgosłupowej zajętego dermatomu zmniejszyło częstość występowania neuralgii popółpaścowej po 1 i 12 miesiącach od zachorowania na półpasiec.
Laparoskopowa operacja chorych na raka odbytnicy wiązała się z mniejszą śródoperacyjną utratą krwi oraz dłuższym czasem operacji i podobnym ryzykiem powikłań oraz podobnymi odsetkami wznów miejscowych i przeżyć.
U chorych ze zwężeniem tętnicy szyjnej angioplastyka z wszczepieniem stentu, w porównaniu z endarterektomią, wiąże się z większym ryzykiem wystąpienia okołozabiegowego udaru mózgu oraz z mniejszym ryzykiem zawału serca i uszkodzenia nerwów czaszkowych.
U dorosłych z ABI =<0,95 bez klinicznie jawnej choroby sercowo-naczyniowej przyjmowanie ASA nie zmniejszyło ryzyka wystąpienia zdarzeń wieńcowych, udaru mózgu, zgonu z jakiejkolwiek przyczyny lub konieczności rewaskularyzacji tętnic wieńcowych bądź obwodowych.
POChP stanowi duże obciążenie dla chorych, jak i dla systemu opieki zdrowotnej. Program leczenia choroby przewlekłej można ogólnie zdefiniować jako działania mające na celu poprawę stanu zdrowia i redukcję kosztów opieki zdrowotnej.
Rehabilitacja kardiologiczna stanowi istotny element leczenia chorych po zawale serca lub po zabiegu rewaskularyzacji wieńcowej. Przyczynia się do zmniejszenia śmiertelności i chorobowości w tej grupie chorych.
Stosowanie leków przeciwgorączkowych w maksymalnych dawkach nie zapobiegało powtórnemu napadowi drgawek gorączkowych u dzieci.
U chorych na guza neuroenokrynnego środkowej części prajelita (midgut) z przerzutami odległymi lub miejscowo nieoperacyjnego, nieleczonych wcześniej systemowo, zastosowanie oktreotydu o przedłużonym działaniu w porównaniu z placebo wiązało się z wydłużeniem mediany czasu przeżycia bez progresji.
U chorych na IBS stosowanie psyllium, w porównaniu z placebo, częściej powodowało ustąpienie dolegliwości na >=2 tygodnie w miesiącu.
Stosowanie smoczka od 15. dnia życia dziecka nie zmniejszyło odsetka dzieci karmionych piersią (wyłącznie lub częściowo), ani nie skróciło czasu trwania karmienia piersią. Według autorów badania, wynik ten oraz stwierdzony wcześniej korzystny wpływ smoczka na zmniejszenie ryzyka SIDS upoważniają do zalecenia stosowana smoczka u niemowląt.
Suplementacja wit. D w dawce 700–1000 IU/d lub aktywnych postaci wit. D zmniejsza ryzyko upadków u osób w wieku >=65 lat.
