medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Cukrzyca zwiększa znacznie ryzyko chorób sercowo-naczyniowych. Wyniki badania UKPDS wskazują, że metformina zmniejsza ryzyko chorób spowodowanych makroangiopatią u otyłych chorych na cukrzycę typu 2.
Przygotowanie pola operacyjnego u chorych poddawanych operacjom brzusznym, torakochirurgicznym, ginekologicznym, urologicznym i innym alkoholowym roztworem chlorheksydyny w porównaniu z jodopowidonem wiązało się z mniejszym ryzykiem zakażenia miejsca operowanego.
Przypuszcza się, że u chorych z AF łagodna kontrola może być równie skuteczna jak kontrola intensywna.
W tym badaniu z randomizacją autorzy zadali pytanie, czy u chorych z PNS i z niedoborem żelaza dożylna suplementacja żelaza, w porównaniu z placebo, poprawia wydolność fizyczną i jakość życia chorych oraz czy jest bezpieczna.
Wyprowadzanie dziecka do toalety lub wysadzanie na nocnik 1,5–2 godzin po zaśnięciu zwiększa szansę na ustąpienie moczenia nocnego po 6 miesiącach stosowania interwencji.
Równoczesne stosowanie litu i allopurinolu w leczeniu pacjentów z epizodem maniakalnym w przebiegu BD jest skuteczną i dobrze tolerowaną formą leczenia.
Paracetamol podawany łącznie z kodeiną jest równie skuteczny w zmniejszaniu nasilenia ostrego bólu pourazowego u dzieci w wieku 5–17 lat jak ibuprofen.
Autorzy metaanalizy stwierdzają, że najlepszym profilem skuteczności i tolerancji cechują się escitalopram i sertralina oraz sugerują, że rozpoczynanie leczenia cierpiących na depresję sertraliną może być najlepszym wyborem ze względu na korzystny profil skuteczności, tolerancji i kosztów.
U osób z zawałem serca, udarem mózgu lub chorobą wieńcową w wywiadach picie 5–10 g alkoholu etylowego dziennie (np. 100–200 ml piwa, 40–80 ml wina) w największym stopniu zmniejszało ryzyko zgonu z jakiejkolwiek przyczyny i z przyczyn sercowo-naczyniowych.
U chorych na schizofrenię stosowanie aripiprazolu w porównaniu z olanzapiną, kwetiapiną lub risperidonem wiąże się ze zmniejszeniem masy ciała i poprawą jakości życia zależnej od tego parametru.
U chorych przyjmujących warfarynę rozpoczęcie leczenia hipolipemizujacego fibratem albo statyną metabolizowaną przez enzym CYP3A4 prawdopodobnie zwiększyło ryzyko hospitalizacji z powodu krwawienia z przewodu pokarmowego.
Stosowanie pochodnych benzodiazepiny u osób >65 roku życia znamiennie zwiększa ryzyko ZSKU. Ryzyko to dotyczy zwłaszcza leków o okresie półtrwania <24 godzin, pojawia się już w przypadku stosowania niewielkich dawek (> 3 mg/d ekwiwalentów diazepamu) i występuje nawet w trakcie krótkoterminowego leczenia.
U chorych z dyslipidemią fibraty, w porównaniu z placebo, poprawiają profil lipidowy (zmniejszają stężenia cholesterolu całkowitego i triglicerydów oraz zwiększają stężenie cholesterolu HDL; wpływ na stężenie cholesterolu LDL jest mniej stały) i zmniejszają ryzyko zawału serca niezakończonego zgonem, ale nie wpływają na umieralność ogólną.
Diklofenak jest skuteczny (podobnie jak paracetamol) w krótkotrwałym leczeniu ostrego bólu u dzieci do 18. roku życia.
Według autorów przeglądu sekwencyjna terapia, w porównaniu z potrójną terapią, wydaje się skuteczniejsza w eradykacji zakażenia Helicobacter pylori. Ponieważ jakość dotychczas przeprowadzonych badań jest stosunkowo niska, zanim terapia sekwencyjna zostanie uznana za metodę z wyboru, konieczne jest przeprowadzenie dalszych badań.
Prawie u wszystkich dzieci, u których glikokortykosteroidy wziewne stosowane w małej dawce nie zapewniły wystarczającej kontroli astmy, obserwowano różnice w odpowiedzi na zastosowane metody intensyfikacji leczenia.
U chorych z IGT i rozpoznaną ChSN lub czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego, uczestniczących w programie modyfikacji stylu życia w celu zmniejszenia ryzyka rozwoju cukrzycy, stosowanie walsartanu w porównaniu z placebo wiązało się z mniejszym ryzykiem rozwoju cukrzycy i częstszym występowaniem objawów niepożądanych związanych z hipotensją.
U dzieci chorych na astmę przewlekłą lekką lub umiarkowaną glikokortykosteroidy wziewne zapewniają lepszą kontrolę astmy i skuteczniej zapobiegają występowaniu zaostrzeń niż montelukast stosowany doustnie.
U chorych na cukrzycę typu 2 obciążonych zwiększonym ryzykiem sercowo-naczyniowym dodanie fenofibratu do simwastatyny, w porównaniu z monoterapią simwastatyną, nie zmniejszyło ryzyka zgonu ani ryzyka poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych.
Pimekrolimus stosowany miejscowo na skórę twarzy u dzieci chorych na atopowe zapalenie skóry, które źle tolerują leczenie glikokortykosteroidami miejscowymi lub są od nich zależne, jest bezpieczny i zwiększa, w porównaniu z placebo, szansę na ustąpienie objawów choroby.
