medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Wytyczne Europejskiego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego dotyczące pomiarów ciśnienia krwi są ważnym dokumentem, który powinien być przyswojony przez wszystkich praktykujących lekarzy - internistów, kardiologów, lekarzy innych specjalności, przede wszystkim jednak lekarzy rodzinnych i innych lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej, od których decyzji zależą zwykle dalsze losy pacjenta. Pomiar ciśnienia krwi jest jednym z najważniejszych, ale nie zawsze docenianym elementem badania przedmiotowego. Od jego wyniku zależy rozpoznanie nadciśnienia tętniczego bądź jego wykluczenie.
Do rozpoznania OZUŚ uprawnia równoczesne stwierdzenie: (1) nagłego pojawienia się choroby; (2) przedmiotowych objawów wysięku (płynu) w jamie bębenkowej; (3) dolegliwości i przedmiotowych objawów stanu zapalnego ucha środkowego. W każdym przypadku należy ocenić nasilenie bólu ucha i w razie potrzeby zastosować lek przeciwbólowy (paracetamol lub ibuprofen). Antybiotykiem pierwszego wyboru w leczeniu OZUŚ u większości dzieci jest amoksycylina.
Badanie ginekologiczne (obejmujące badanie za pomocą wziernika, badanie dwuręczne i badanie sutków) stanowi jedną z najbardziej intymnych procedur medycznych, która u wielu kobiet może wywołać uczucie wstydu i zażenowania. Większość kobiet akceptuje badanie przezpochwowe, jeśli wykonywane jest przez lekarza mającego odpowiednie umiejętności, miłego i delikatnego.
Leczenie zaburzeń gospodarki lipidowej jest trudne do realizacji u chorych ze zdrowymi nerkami, a tym bardziej u chorych z niewydolnością nerek. Mocznica jest udowodnionym czynnikiem aterogennym zwiększającym co najmniej 30-krotnie śmiertelność sercowo-naczyniową u chorych ze schyłkową niewydolnością nerek.
