Omówienie wytycznych American Society of Hematology 2018.
Niniejsze wytyczne są przeznaczone zarówno dla hematologów, jak i położników-ginekologów, mających doświadczenie w sprawowaniu opieki nad kobietami w ciąży obciążonymi skazami krwotocznymi. Dodatkowo mogą być przydatne dla anestezjologów położniczych oraz neonatologów.
American Society of Clinical Oncology (ASCO) i Cancer Care Ontario (CCO) z udziałem panelu ekspertów z zakresu onkologii, chirurgii i radiologii dokonały przeglądu piśmiennictwa medycznego dotyczącego leczenia chorych na szpiczaka, opublikowanego w latach 2005–2018. W sformułowanych tu wytycznych uwzględniono wyniki 124 badań. Ta część tekstu zawiera wytyczne odnośnie do postępowania z chorymi niekwalifikującymi się do autoHSCT oraz w przypadku szpiczaka nawrotowego.
American Society of Clinical Oncology (ASCO) i Cancer Care Ontario (CCO) z udziałem panelu ekspertów z zakresu onkologii, chirurgii i radiologii dokonały przeglądu piśmiennictwa medycznego dotyczącego leczenia chorych na szpiczaka, opublikowanego w latach 2005–2018. W sformułowanych tu wytycznych uwzględniono wyniki 124 badań.
Dotąd nie wypracowano standardów postępowania w przypadku dolegliwości bólowych związanych ze złamaniami kompresyjnymi kręgów w przypadku szpiczaka mnogiego. Wprowadzenie minimalnie inwazyjnych zabiegów, takich jak kifoplastyka balonowa i przezskórna wertebroplastyka pozwala w krótkim czasie przywrócić funkcje motoryczne z jednoczesnym zadowalającym uśmierzeniem bólu.
Przedstawione wytyczne zostały sformułowane na podstawie przeglądu piśmiennictwa na ten temat, w wyniku wypracowania konsensusu przez międzynarodowy panel ekspertów. Zawarto w nich wskazania do radioterapii, zasady planowania leczenia, szczegóły przeprowadzania radioterapii i zasady oceny kontrolnej w przypadku guzów odosobnionych. Omówiono także rolę paliatywnej radioterapii w leczeniu chorych na szpiczaka plazmocytowego.
W artykule zaprezentowano najbardziej istotne zdarzenia niepożądane związane ze stosowaniem nowych leków w terapii szpiczaka plazmocytowego, odnotowane w badaniach klinicznych, na bazie których stworzono zalecenia National Comprehensive Cancer Network (NCCN), oraz proponowane metody ich prewencji i leczenia.
Od wielu lat National Comprehensive Cancer Network tworzy wytyczne dotyczące diagnostyki, terapii, monitorowania i leczenia wspomagającego szpiczaka plazmocytowego. W styczniu 2018 roku opublikowano najnowszą aktualizację obejmującą postępowanie terapeutyczne. Eksperci NCCN dokonali klasyfikacji leków stosowanych w leczeniu chorych na MM – zarówno dla pacjentów nowo zdiagnozowanych, jak i chorych z opornym/nawrotowym szpiczakiem. Prezentujemy zwięzłe podsumowanie tych wytycznych.
Krwawienia lub pilne zabiegi nieinwazyjne - postępowanie.
Celem opracowania zaleceń ASCO było ułatwienie optymalnego stosowania CSFs przez onkologów i hematologów (także dziecięcych). Prace zespołu powołanego do aktualizacji tych rekomendacji oparto na danych o wysokiej jakości, pochodzących z badań klinicznych z randomizacją i innych wiarygodnych źródeł, opublikowanych do 2014 roku.
Wytyczne dotyczą postępowania u ciężarnych, u których przeciwciała występowały przed ciążą, oraz u tych, u których powstały podczas jej trwania.
Inwazyjne zakażenia grzybicze (invasive fungal infection – IFI) są często przyczyną powikłań i zgonów, zwłaszcza u chorych na nowotwory układu krwiotwórczego. Najczęstszymi patogenami powodującymi IFI w tej grupie chorych są pleśnie z rodzaju Aspergillus oraz drożdże Candida albicans. Coraz częściej jednak wykrywa się inne gatunki Candida (non-albicans), a także inne mikroorganizmy (np. z rodzajów Zygomycetes, Trichosporon, Fusarium).
Artykuł zawiera podsumowanie zaleceń z wytycznych amerykańskich, opracowanych z udziałem Society of Critical Care Medicine, Infectious Diseases Society of America i innych towarzystw naukowych, dotyczących różnych aspektów zapobiegania zakażeniom związanym z cewnikami donaczyniowymi.
Aktualna (2010 r.) wersja wytycznych European Society for Medical Oncology (ESMO). W tekście przedstawiono aktualne zasady postępowania w przypadku chłoniaka rozlanego nieziarniczego z dużych komórek B. Wytyczne ESMO są aktualizowane każdego roku, a kolejna aktualizacja nastąpi w połowie 2011 roku. Celem publikowanych przez ESMO wytycznych jest upowszechnianie wspólnych europejskich standardów leczenia chorych na nowotwory złośliwe.
Artykuł zawiera opracowane przez polskich ekspertów zalecenia dotyczące rozpoznawania i leczenia nabytej hemofilii A, jak również informacje na temat epidemiologii, patofizjologii i obrazu klinicznego tej choroby.
Aktualna (2010 r.) wersja wytycznych European Society for Medical Oncology (ESMO). W tekście przedstawiono aktualne zasady postępowania w przypadku nowo rozpoznanego lub nawrotowego chłoniaka grudkowego. Wytyczne ESMO są aktualizowane każdego roku, a kolejna aktualizacja nastąpi w połowie 2011 roku. Celem publikowanych przez ESMO wytycznych jest upowszechnianie wspólnych europejskich standardów leczenia chorych na nowotwory złośliwe.
Tłumaczenie zawiera wszystkie swoiste zalecenia sformułowane przez autorów wytycznych na podstawie wiarygodnych i aktualnych danych naukowych pochodzących z artykułów opublikowanych do czerwca 2010 roku w czasopismach medycznych indeksowanych w elektronicznych bazach danych. Poszczególne zalecenia różnią się siłą w zależności od stopnia wiarygodności danych dotyczących danego zagadnienia klinicznego.
Artykuł przedstawia w skrócie wpływ fibratów, kwasu nikotynowego i kwasów tłuszczowych ω-3 oraz modyfikacji stylu życia na stężenia lipidów w osoczu oraz aktualne zalecenia Europejskiego Towarzystwa Miażdżycowego dotyczące postępowania leczniczego w przypadku hipertriglicerydemii i/lub małego stężenia HDL.
W artykule przedstawiono aktualne (2009) wytyczne German Society of Haematology and Oncology poświęcone diagnostyce i leczeniu chorych z naciekami w płucach w przebiegu gorączki neutropenicznej. Wytyczne zawierają wskazania co do sposobu pobierania materiału i interpretacji wyników badań mikrobiologicznych, oraz prezentują możliwości wykorzystania nowoczesnych metod biologii molekularnej w diagnostyce. Omówiono również prowadzenie leczenia, ze szczególnym zwróceniem uwagi na stosowanie leków przeciwdrobnoustrojowych.
W tych wytycznych Europejskiego Towarzystwa Onkologii Klinicznej przedstawiono ogólne zagadnienia dotyczące niedokrwistości u chorych na nowotwory złośliwe, wskazania do stosowania czynników pobudzających erytropoezę u chorych na nowotwory złośliwe pochodzenia pozaszpikowego i w zespołach mielodysplastycznych; porównanie czynników pobudzających erytropoezę; zalecenia dotyczące suplementacji żelaza, wpływ czynników pobudzających erytropoezę na wyniki leczenia przeciwnowotworowego, bezpieczeństwo ich stosowania oraz aspekty farmakoekonomiczne.