medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
W artykule podsumowano stanowisko American Society of Clinical Oncology (ASCO) w sprawie szczepień przeciwko wirusowi brodawczaka ludzkiego (human papilloma virus – HPV) stosowanych jako metoda profilaktyki przeciwnowotworowej.
Po wprowadzeniu tamoksyfenu i uzupełniającej chemioterapii do leczenia chorych na niezaawansowanego raka piersi, rola supresji czynności jajników nie jest jednoznaczna. Przeprowadzone w latach 90. XX wieku badania nie wykazały znamiennej poprawy przeżywalności chorych. Przedstawiamy aktualne wskazania ASCO.
Powyższe zalecenia zostały poddane powtórnej analizie przez panel ekspertów American Society of Clinical Oncology (ASCO) i uzupełnione o dodatkowe komentarze oraz opublikowane w 2015 roku w „Journal of Clinical Oncology”. W artykule podsumowano oba te dokumenty.
W niniejszym artykule podsumowano aktualny konsensus, zwracając uwagę na zmiany w stosunku do wersji z 2013 roku. Ponadto przedstawiono nowe zagadnienia, które po raz pierwszy zostały ujęte w wytycznych.
Od czasu publikacji pierwszej wersji wytycznych American Society of Clinical Oncology (ASCO) ukazały się wyniki nowych badań z randomizacją. Zmieniła się także praktyka kliniczna; nadal jednak utrzymują się kontrowersje dotyczące niektórych aspektów stosowania biopsji wartowniczego węzła chłonnego – zwłaszcza w szczególnych okolicznościach klinicznych.
W artykule omówiono systemowe leczenie chorych na zaawansowanego raka piersi wykazującego nadmierną ekspresję receptora naskórkowego czynnika wzrostu typu 2 (HER2). Jest to podsumowanie wytycznych American Society of Clinical Oncology (ASCO) (2014 r.)
Opublikowane rekomendacje w zasadzie są potwierdzeniem wcześniej przygotowanych wytycznych, choć uwagę zwraca kilka nowych zaleceń, ustalonych po analizie wiarygodnych danych pochodzących z badań naukowych. Najistotniejszą zmianą jest rekomendowanie wykonywania w ramach badań przesiewowych u kobiet w wieku 30–64 lat jednocześnie testu oznaczającego DNA HPV i badania cytologicznego.
Streszczenie wytycznych European Society of Breast Cancer Specialists.
W 13. International Breast Cancer Conference, która odbyła się w marcu 2013 roku w Sankt Gallen, wzięło udział około 3700 uczestników z 95 krajów oraz wykładowców reprezentujących wiele dziedzin nauki i regionów geograficznych. Zespół ekspertów pod przewodnictwem Arona Goldhirscha i Erica P. Winera, podsumowując wnioski z obrad konferencji, dokonał przeglądu nowych informacji oraz opracował zalecenia dotyczące leczenia chorych w okresie najbliższych 2 lat. W tekście podsumowano informacje zaprezentowane podczas konferencji.
Koniecznośc opracowania niniejszych zaleceń wynika ze specyfiki leczenia chorych w tym wieku (przed 40. r.ż.) związanej m.in. z potrzebą zachowania płodności, możliwości zajścia w ciążę oraz karmienia piersią.
Niniejsze zalecenia odnoszą się do kobiet po menopauzie, u których rozważa się zastosowanie terapii hormonalnej estrogenowo-progestagenowej w ramach pierwotnej profilaktyki chorób przewlekłych.
Otyłość stwierdza się obecnie u 25% osób dorosłych w Wielkiej Brytanii i jest czynnikiem predysponującym kobiety do rozwoju raka endometrium oraz innych nowotworów.
Rak piersi jest najczęstszym nowotworem złośliwym występującym u kobiet w prawie wszystkich krajach. Ze względu na postęp, jaki dokonał się zarówno w zakresie wczesnego wykrywania, jak i uzupełniającego leczenia systemowego, współczynniki umieralności z powodu raka piersi stopniowo się zmniejszają, niemniej pozostaje on nadal główną przyczyną zgonów kobiet.
Niniejszy dokument stanowi aktualizację stanowiska ECDC z 2008 roku. Jest adresowany do instytucji odpowiedzialnych za opracowanie i realizację krajowych programów szczepień ochronnych, decydentów z instytucji krajowych oraz instytucji Unii Europejskiej (ministerstwo zdrowia, inne odpowiednie ministerstwa), ekspertów zaangażowanych w ustalanie krajowej polityki szczepień przeciwko HPV (np. onkologów, ginekologów, pediatrów, epidemiologów, specjalistów chorób zakaźnych), a także lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej.
Najwięcej wznów nowotworów kobiecych narządów płciowych wykrywa się dzięki dokładnemu zbieraniu wywiadu w kierunku objawów podmiotowych oraz przeprowadzaniu badania fizykalnego w czasie każdej kolejnej wizyty kontrolnej. Rutynowe wykonywanie badań dodatkowych nie znalazło dotychczas szczególnego uzasadnienia epidemiologicznego, a dla każdej chorej powinno się opracować indywidualny plan postępowania.
W artykule podsumowano wytyczne i dokonano syntezy zaleceń pochodzących z 19 badań klinicznych z randomizacją dotyczących rehabilitacji chorych na raka piersi, opublikowanych w poprzedniej dekadzie.
Przedstawiamy skrócone zalecenia dotyczące leczenia osób starszych chorych na raka piersi, opracowane przez interdyscyplinarny zespół specjalistów pod auspicjami dwóch towarzystw: European Society of Breast Cancer Specialists (EUSOMA) oraz International Society of Geriatric Oncology (SIOG). Zespół utworzyli specjaliści onkologii klinicznej, radioterapii, chirurgii, geriatrii, radiologii i epidemiologii. Jego członkowie, na podstawie poprzedniej wersji rekomendacji, pochodzącej z 2007 roku, dokonali aktualizacji zaleceń.
W odróżnieniu od poprzednich w aktualnych rekomendacjach uwzględniono dodatkowo problematykę związku HT z występowaniem raka jajnika, raka płuca, depresji i przedwczesnej menopauzy oraz oceniono znaczenie hormonów bioidentycznych w leczeniu kobiet z dolegliwościami okresu pomenopauzalnego.
Niniejsze wytyczne opracowano w celu przedstawienia informacji opartych na danych klinicznych, mających ułatwić klinicystom wstępną ocenę i wdrożenie odpowiedniego postępowania w przypadku wykrycia podejrzanych guzów jajnika u kobiet przed menopauzą.
Kolejnym z cyklicznie publikowanych i cennym zaleceniem European Society for Medical Oncology (ESMO) z 2010 roku są wytyczne postępowania w przypadku chorych na raka trzonu macicy.
