mp.pl to portal zarówno dla lekarzy jak i pacjentów. Prosimy wybrać:

Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Zaburzenia rytmu serca – postępy 2011

19.04.2012
prof. dr hab. med. Maria Trusz-Gluza, I Katedra i Klinika Kardiologii Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach

Skróty: AF – migotanie przedsionków, AHA – American Heart Association, ARB – bloker receptora angiotensynowego, ASA – kwas acetylosalicylowy, EMA – Europejska Agencja ds. Leków, ESC – European Society of Cardiology, ICD – kardiowerter-defibrylator, LQTS – nabyty zespół długiego QT, SCD – nagła śmierć sercowa, VKA – antagoniści witaminy K

Migotanie przedsionków

Migotanie przedsionków a ryzyko zgonu

Dotychczas przeprowadzone badania wykazały, że migotanie przedsionków (AF) zwiększa ryzyko zgonu około 2-krotnie, ale nie było wiadomo, czy dotyczy to również osób z pierwszym epizodem izolowanego AF. Problem ten podjęto, wykorzystując obserwacje prowadzone w populacji kobiet uczestniczących w badaniu Women's Health Study.1 Główny punkt końcowy obejmował zgon z jakiejkolwiek przyczyny, zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych i zgon z innych przyczyn, a dodatkowy punkt końcowy stanowiły udar mózgu, niewydolność serca i zawał serca. W trakcie 15-letniej obserwacji AF wystąpiło u 1011 z 33 722 kobiet. Analiza wieloczynnikowa wykazała, że pierwszy w życiu epizod AF znamiennie zwiększał ryzyko zgonu z jakiejkolwiek przyczyny (HR 2,14; 95% CI: 1,64–2,77), z przyczyn sercowo-naczyniowych (HR 4,18; 95% CI: 2,69–6,51) i z innych przyczyn (HR 1,66; 95% CI: 1,19–2,30). Potwierdzono więc przypuszczenie, że w populacji kobiet o wyjściowo małym ryzyku sercowo-naczyniowym wystąpienie pierwszego w życiu epizodu AF zwiększa ryzyko zgonu w dalszym okresie życia.

O tym się mówi