medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Prowadzenie terapii kilkoma lekami jednocześnie wiąże się z chęcią uzyskania jak najlepszych efektów w jak najkrótszym czasie.
Czy u chorych na dużą depresję lekooporną, u których standardowe zwykłe leczenie (obejmujące farmakoterapię), dołączenie terapii poznawczo-behawioralnej zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia odpowiedzi na leczenie i remisji oraz zmniejsza nasilenie objawów depresyjnych i lękowych?
Autorzy omawianego badania przeprowadzili ocenę zależności między przyjmowaniem LPD przez krótki czas (najdłuższy okres obserwacji wynosił 130 dni) a ryzykiem występowania myśli lub zachowań samobójczych u chorych na MDD, należących do różnych grup wiekowych.
Obecnie najczęściej przepisywanymi lekami nasennymi są niebenzodiazepinowe związki, tworzące grupę tzw. leków „Z” (do których należą: zolpidem, zaleplon, zopiklon i eszopiklon).
Myśli i zachowania samouszkadzające u młodzieży są problemem, który należy rozpatrywać nie tylko jako objawy zaburzeń psychicznych, ale również jako zjawiska osadzone w kontekście uwarunkowań indywidualnych i środowiskowych. Ponadto samouszkodzenia to jedne z najsilniejszych predyktorów samobójstwa dokonanego.
Czy w leczeniu osób cierpiących na złożone zaburzenia psychiczne LTPP jest skuteczniejsza w porównaniu z innymi, trwającymi krócej lub mniej intensywnymi formami psychoterapii lub ze zwykłą opieką?
Objaw kłopotliwy dla chorych, a jednocześnie zbyt rzadko rozpoznawany. Na ten problem skarżą się osoby leczone klozapiną, risperidonem i olanzapiną, ale dane dotyczące częstości jego występowania w przypadku stosowania poszczególnych leków są niejednoznaczne.
Czy jej wdrożenie zmniejsza ryzyko progresji objawów do subklinicznej psychozy, pełnoobjawowej psychozy lub schizofrenii bądź zaburzenia schizofrenopodobnego?
ADHD jest często spotykanym problemem u dzieci i młodzieży. Nierzadko współwystępują z nim inne zaburzenia psychiczne, a najczęściej – nawet u 60% – stwierdza się również zaburzenie opozycyjno-buntownicze. Wykazano, że metylofenidat – należący do grupy leków psychostymulujących – jest skuteczny w leczeniu tej grupy pacjentów. Czy atomoksetyna także jest efektywna?
Niekorzystne efekty stosowania kanabinoli odnoszą się do wielu aspektów zdrowotnych i społecznych. Coraz więcej mówi się również o negatywnym wpływie tej substancji na zdrowie psychiczne, zwłaszcza o ryzyku zachorowania na zaburzenia psychotyczne.
Obecnie przypuszcza się, że kanabinole zaburzają rozwój ośrodkowego układu nerwowego i zwiększają podatność na wystąpienie psychozy, ale mechanizmy ich działania w tym zakresie pozostają w dużej mierze niejasne.
Kryteria wyboru badań i słownik podstawowych pojęć
Kryteria wyboru badań i słownik podstawowych pojęć
