medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Zalecenia SOGC z 2014 r. są cennym uzupełnieniem dotychczasowych opracowań, aczkolwiek pozostawiają uczucie niedosytu, zwłaszcza w kwestii stanów naglących – wyjaśniają prof. Bożena Leszczyńska-Gorzelak i dr Elżbieta Poniedziałek-Czajkowska.
W artykule przedstawiono najbardziej przydatne w praktyce klinicznej fragmenty wytycznych brytyjskich dotyczących postępowania w pozaszpitalnym i szpitalnym zapaleniu płuc u dorosłych, w tym zalecenia odnoszące się do oceny ciężkości choroby, wykonywania badań mikrobiologicznych i stosowania antybiotyków.
We wrześniu 2014 r. opublikowano konsensus dotyczący postępowania w przypadku zaawansowanego raka piersi opracowany przez European School of Oncology i European Society for Medical Oncology. W tym artykule podsumowano najważniejsze zmiany, jakie zaszły w porównaniu z zaleceniami ABC1.
Istotną przyczyną powikłań i dolegliwości u chorych na szpiczaka plazmocytowego są osteolityczne zmiany w kościach, złamania kości oraz postępująca osteoporoza. Nowe dane naukowe podkreślają przydatność obrazowania techniką rezonansu magnetycznego, co powinno pociągnąć za sobą zmianę aktualnych zasad diagnostyki i leczenia.
Podczas 12th International Conference on Malignant Lymphoma w Lugano w 2013 roku przedstawiono zalecenia dotyczące rozpoznawania i oceny skuteczności leczenia chorych na chłoniaki. Stanowią one aktualizację wytycznych opracowanych przez International Working Group w 2007 roku. Jedną z najważniejszych zmian było uznanie pozytonowej tomografii emisyjnej sprzężonej z tomografią komputerową (PET-TK) z użyciem fluorodeoksyglukozy (FDG) znakowanej izotopem fluoru (18F) za standardowe badanie w ocenie FDG-awidnych chłoniaków (chłoniaków wychwytujących FDG). W artykule podsumowano zalecenia ekspertów.
Około 5-6% wszystkich raków jelita grubego (RJG) ma podłoże dziedziczne. Odpowiednio wczesna identyfikacja osób z grupy dziedzicznie uwarunkowanego wysokiego ryzyka zachorowania na RJG umożliwia podjęcie działań, które mogą zmniejszyć prawdopodobieństwo zachorowania w przyszłości na ten nowotwór. W tym opracowaniu podsumowano najważniejsze zalecenia.
Osoby z niedoborem odporności w przebiegu nowotworów złośliwych i ich leczenia należą do grupy zwiększonego ryzyka ciężkiego przebiegu (w tym zgonu) chorób zakaźnych, którym można zapobiegać poprzez szczepienia. Ze względu na częsty kontakt z placówkami opieki zdrowotnej większe jest również ryzyko ekspozycji na zakażenie.
Wytyczne dotyczą kobiet, u których nie stwierdzono w przeszłości stanów przednowotworowych lub raka szyjki macicy, obniżonej odporności (w tym zakażenia HIV) oraz ekspozycji na dietylostylbestrol w życiu płodowym.
Nie udało się dotychczas wypracować powszechnie akceptowanych standardów postępowania w przypadku trudnego do opanowania bólu i wystąpienia innych objawów w okresie bezpośrednio poprzedzającym śmierć. Aby ułatwić lekarzom podejmowanie decyzji klinicznych, European Society for Medical Oncology opublikowało wytyczne omawiające postępowanie w takich sytuacjach.
Autor przedstawia najważniejsze dla praktyki klinicznej zmiany w zaleceniach Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego i w wytycznych Amerykańskiego Stowarzyszenia Diabetologicznego na rok 2015.
Wytyczne dotyczą postępowania u ciężarnych, u których przeciwciała występowały przed ciążą, oraz u tych, u których powstały podczas jej trwania.
Przedstawiamy schematy leczenia przewlekłego WZW C rekomendowane w 2015 r. przez EASL - European Association for the Study of the Liver.
Autor przedstawia postępowanie diagnostyczne oraz zasady leczenia i obserwacji chorych na berylozę.
Dużą część wytycznych poświęcono anorektalnym zaburzeniom czynnościowym, co ma istotne znaczenie praktyczne, gdyż u coraz większej liczby pacjentów nie stwierdza się patologii organicznych, a jedynie nieprawidłowości czynnościowe, takie jak zaburzenia defekacji, czynnościowe zespoły bólowe czy też nietrzymanie gazów i stolca.
Stanowisko NBHA wprowadza pojęcie osteoporozy rozumianej jako zwiększone ryzyko złamania i uzupełnia stanowisko J. Kanisa (WHO 2008), który wprowadził metodę FRAX do identyfikacji „kogo leczyć”. Rozpoznanie choroby zawsze wskazuje na konieczność leczenia, ale niekoniecznie określa metodę.
Celem publikacji ACOG jest przedstawienie opartych na wiarygodnych danych naukowych wytycznych dotyczących zwalczania objawów naczynioruchowych i zanikowych w pochwie i na sromie, związanych z okresem około- i pomenopauzalnym.
Przeczytaj podsumowanie stanowiska międzynarodowej grupy ekspertów.
Wytyczne omawiają postępowanie w zmianach nowotworowych, nienowotworowych oraz torbielach watroby, kładąc główny nacisk na wykorzystanie w diagnostyce zmian ogniskowych w wątrobie TK i MR.
Radioterapia jest składową schematów terapeutycznych stosowanych w leczeniu wielu nowotworów litych, jednak zasób danych uzasadniających możliwość i bezpieczeństwo użycia tej metody u osób starszych jest ograniczony. Odsetek chorych na nowotwory złośliwe w wieku ≥70 lat stale się zwiększa, ale chorzy ci rzadko uczestniczą w badaniach klinicznych. International Society of Geriatric Oncology (SIOG) zgromadziło dostępne dane na temat możliwości zastosowania radioterapii u starszych chorych oraz wskazało obszary wymagające dalszych badań w tym zakresie.
Fragment Rekomendacji PTN AIDS 2014 dotyczący zespołów rekonstrukcji immunologicznych u pacjentów z HIV. ZRI stanowią istotny problem kliniczny u pacjentów zakażonych HIV leczonych skutecznie antyretrowirusowo.
