medycyna praktyczna dla lekarzy
medycyna praktyczna dla lekarzy
Tematem kolejnej zagadki ultrasonograficznej jest przypadek wady wrodzonej serca płodu wykrytej w 30. tygodniu ciąży.
Poniżej przedstawiamy podstawowe projekcje ultrasonograficzne, które pozwalają ustalić rozpoznanie. Projekcje zostały zapisane podczas ruchu głowicą w kierunku dogłowowym, począwszy od górnego piętra jamy brzusznej, a skończywszy na projekcji trójnaczyniowej z tchawicą. Korzystając z podanego linku, mogą Państwo obejrzeć dodatkowo materiał wideo prezentujący pełną sekwencję tych obrazów w cyklu pracy serca, uzupełniony obrazem uzyskanym z użyciem kolorowego doplera.
Diagnostyka ultrasonograficzna przypomina czasem pracę detektywa. Aby postawić właściwą diagnozę, należy prawidłowo zinterpretować struktury anatomiczne przedstawione na poszczególnych projekcjach. Prosimy o określenie tych struktur, a następnie ustalenie odpowiedniego rozpoznania.
Pytanie 1. Cyfrą 1 oznaczono:
Pytanie 2. Cyfrą 2 oznaczono:
Pytanie 3. Cyfrą 3 oznaczono:
Pytanie 4. Cyfrą 4 oznaczono:
Pytanie 5. Cyfrą 5 oznaczono:
Pytanie 6. Cyfrą 6 oznaczono:
Pytanie 7. Cyfrą 7 oznaczono:
Pytanie 8. Jakie jest właściwe rozpoznanie?
Przedmiotem 14. zagadki był przypadek wykrytego u płodu zespołu Fallota – najczęściej występującej siniczej wady serca, stanowiącej około 10% wszystkich wrodzonych wad serca. Zespół ten obejmuje duży, nierestrykcyjny, okołobłoniasty ubytek odpływowy w przegrodzie międzykomorowej oraz przemieszczenie na prawo aorty z jej korzeniem położonym nad tym ubytkiem, a także zwężenie pnia płucnego typu zaburzeń rozwoju stożka. Charakter tego ostatniego ma najistotniejsze znaczenie w kontekście określania stopnia wady i leczenia chirurgicznego.
Istotne zwężenie pnia płucnego w prenatalnym badaniu ultrasonograficznym objawia się dysproporcją wielkości pni tętniczych w projekcji trójnaczyniowej oraz wyraźną dysproporcją pomiędzy łukiem aorty i przewodem tętniczym w projekcji trójnaczyniowej z tchawicą. W najpoważniejszych, przewodozależnych postaciach wady, wymagających podania prostaglandyn u noworodka, może występować skrajne zwężenie pnia płucnego lub nawet jego atrezja.
Wnikliwa analiza opisywanego przypadku pozwoli na szybkie zrozumienie odmienności anatomicznych między sercem płodu obciążonym zespołem Fallota a sercem prawidłowym. Należy pamiętać, że ocena w kierunku tej anomalii stanowi bardzo istotny element badania prenatalnego, ponieważ zespół Fallota rozpoznawany jest jedynie w około 30% przypadków. Tę niedostateczną wykrywalność wady tłumaczy się prawidłowym obrazem w projekcji czterojamowej, a także dużą różnorodnością jej postaci anatomicznych.
